Uzasadnienie
"[...]" złożył do tut. Sądu skargę o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 10 czerwca 2014 r., sygn. akt II SA/Ol 293/14.
Sędziowie WSA "[...]" zażądali wyłączenia od rozpoznawania sprawy z powyższej skargi. Sędziowie wskazali na złożenie przez skarżącego wniosku do Rzecznika Dyscyplinarnego Naczelnego Sądu Administracyjnego o objęcie ich postępowaniem dyscyplinarnym oraz złożony przez skarżącego na rozprawie przed tut. Sądem w dniu 15 grudnia 2015 r. wniosek o wyłączenie sędziów z orzekania w tej sprawie. Sędziowie stwierdzili, że pomimo braku ustawowych przesłanek, dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga, aby zostali wyłączeni ze składu rozpoznającego przedmiotową skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje.
Instytucja wyłączenia sędziego stanowi istotną gwarancją procesową, która ma zapewnić rozpoznanie sprawy przez sąd w takim składzie orzekającym, którego sędziowie nie pozostają w relacjach osobistych ze stronami oraz nie mieli określonych wcześniej związków z rozpoznawaną sprawą. Ratio legis przepisów o wyłączeniu sędziego we wszystkich procedurach sądowych sprowadza się do eliminowania przyczyn, które mogą skutkować wątpliwościami co do bezstronności i obiektywizmu sędziego w rozpoznaniu określonej sprawy (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2012 r., sygn. akt I OZ 930/12).
Stosownie do art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a., niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie.
Treść żądań sędziów WSA "[...]" wskazuje na zaistnienie przesłanki z art. 19 p.p.s.a.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 19 i art. 22 § 1 i § 2 p.p.s.a., postanowiono, jak w sentencji.