Uzasadnienie
P.B. po odrzuceniu jego skargi zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych i przyznanie adwokata. Jak wynika z oświadczenia zawartego we wniosku, prowadzi on jednoosobowe gospodarstwo domowe, nie posiada nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych, a jego dochodem jest renta "z tytułu całkowitej niezdolności do pracy na stałe", która po potrąceniu 400 zł na alimenty oraz 171 zł przez ZUS i komornika, wynosi miesięcznie 422,23 zł. Z akt administracyjnych wynika, że skarżący mieszka w lokalu komunalnym i były mu przyznawane zasiłki z pomocy społecznej.
Mając za podstawę podane informacje należy stwierdzić, iż skarżący znajduje się w sytuacji, w której wygospodarowanie środków na choćby częściowe pokrycie kosztów sądowych, a tym bardziej opłacenie profesjonalnego pełnomocnika, jest praktycznie niemożliwe. W świetle art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) stwierdzenie to uzasadnia uwzględnienie zgłoszonego postulatu. Jak bowiem stanowi ów przepis, gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, następuje przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym. Obejmuje ono zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2 w/w ustawy).
W konsekwencji - na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 wskazanej ustawy, powierzającego referendarzowi sądowemu wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy - orzeczono jak w sentencji.