Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 26 stycznia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę S. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w "[...]" z dnia "[...]", nr "[...]".
Postanowieniem z dnia 31 marca 2016 r. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie ustanowił dla skarżącego adwokata. Na podstawie tego postanowienia Okręgowa Rada Adwokacka w "[...]" wyznaczyła dla skarżącego jako pełnomocnika z urzędu – adwokata P. J. W piśmie procesowym z dnia 15 czerwca 2016 r., stanowiącym opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wskazanego wyżej wyroku, wyznaczony adwokat wniósł o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych, ponieważ – jak oświadczył – opłaty za czynności adwokackie w przedmiotowej sprawie nie zostały zapłacone w całości ani w części. Wyznaczony adwokat oświadczył jednocześnie, że odpis tego pisma przesłany został skarżącemu.
Wskazać należy, że w świetle art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718), zwanej dalej ustawą, adwokat wyznaczony z urzędu otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Z dniem 1 stycznia 2016 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801), zwane dalej rozporządzeniem. Zgodnie z § 22 rozporządzenia, do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Powyższe oznacza, że w warunkach niniejszej sprawy, w związku z zakończeniem postępowania w pierwszej instancji wyrokiem z dnia 26 stycznia 2016 r., na obecnym etapie postępowania, zastosowanie mają przepisy rozporządzenia.
Stosownie do § 2 rozporządzenia, koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: 1) opłatę ustaloną zgodnie z przepisami rozporządzenia oraz 2) niezbędne i udokumentowane wydatki adwokata. W świetle § 4 ust. 1-3 rozporządzenia, opłatę ustala się w wysokości co najmniej 1/2 opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Ustalenie opłaty w wysokości wyższej niż określona w ust. 1, a nieprzekraczającej opłaty maksymalnej następuje z uwzględnieniem kryteriów, określonych ust.
2. Opłatę, o której mowa w ust. 1, podwyższa się ponadto o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług.
W warunkach niniejszej sprawy, wyznaczony adwokat wniósł o przyznanie wynagrodzenia w związku ze sporządzeniem opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.
W świetle § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia, opłata maksymalna za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50% opłaty maksymalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 240 zł. W niniejszej sprawie – z uwagi na jej przedmiot, zastosowanie ma stawka maksymalna, określona w § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia, w wysokości 480 zł.
Mając na uwadze powyższe wyznaczonemu adwokatowi, który nie prowadził sprawy w pierwszej instancji przyznać należy wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w kwocie 180 zł netto [1/2 x (480 zł x 75%)], powiększonej o należny podatek VAT. W warunkach niniejszej sprawy wyznaczony adwokat nie wykazał bowiem zaistnienia okoliczności uzasadniających podwyższenie tej opłaty (§ 4 ust. 2 rozporządzenia).
Tym samym, na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy, orzeczono jak w sentencji.