Uzasadnienie
Na etapie wnoszenia skargi T.P. zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie na jej rzecz adwokata.
Oświadczyła, iż jest osobą samotną, utrzymującą się z renty (z tytułu całkowitej niezdolności do pracy) w wysokości 966,69 zł. Jej majątek składa się z mieszkania z przynależnościami ("gdzie nie mo/-że/ mieszkać z winy pozwanych w sprawie "[...]" i "[...]" Sądu Rejonowego w "[...]"") oraz udziału w zamieszkiwanym lokalu (wspólnym z dziećmi swej siostry). Wydatki mieszkaniowe wynoszą ok. 500 zł, na leki
- - przeszło 200 zł. "Na życie" pozostaje 266,69 zł. Z uwagi na stan zdrowia często musi wynajmować opiekunkę oraz "dać parę groszy" osobom poproszonym o zrobienie zakupów.
Informacje poświadczone przez skarżącą każą przyjąć, iż znajduje się ona w sytuacji, w której wygospodarowanie środków na choćby częściowe pokrycie kosztów sądowych, a tym bardziej opłacenie profesjonalnego pełnomocnika, jest praktycznie niemożliwe. W świetle art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) stwierdzenie to uzasadnia uwzględnienie zgłoszonego postulatu. Jak bowiem stanowi ów przepis, gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, następuje przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym. Obejmuje ono zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2 ww. ustawy).
W tym stanie rzeczy - na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 wskazanej ustawy, powierzającego referendarzowi sądowemu wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy - orzeczono jak w sentencji.