Uzasadnienie
W dniu 15 lipca 2015r. do Sądu wpłynął wniosek adw. M. B. – ustanowionej w ramach prawa pomocy postanowieniem tut. Sądu z dnia 26 stycznia 2015r., a wyznaczonej przez Radę Adwokacką (pismo z dnia 18 lutego 2015r.) - pełnomocnika z urzędu skarżącej T. P. o przywrócenie terminu do złożenia opinii o braku podstaw do wywiedzenia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 31 marca 2015r., sygn.. akt1353/14 oddalającego skargę skarżącej na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]", Nr "[...]", w przedmiocie wykonania określonych czynności lub robót budowlanych. Podała, że odpis wyroku wraz z uzasadnieniem w przedmiotowej sprawie został jej doręczony w dniu 3 czerwca 2015r.
Z kolei w dniu 11 czerwca 2015r., z uwagi na brak kontaktu telefonicznego ze skarżącą, rzeczony wyrok wraz z uzasadnieniem wysłała listownie T. P. wraz z prośbą o kontakt telefoniczny. Do 3 lipca 2015r. takowego kontaktu skarżącą nie nawiązała, powyższe uczyniła dopiero w dniu 7 lipca 2015r., kiedy złożyła wniosek z żądaniem sporządzenia skargi kasacyjnej od powyższego wyroku. W rezultacie powyższego pełnomocnik uznała, że wskutek upływu terminu do sporządzenia skargo kasacyjnej, lub opinii o braku podstaw do wywiedzenia takowej skargi wniosek o przywrócenie terminu do złożenia opinii o braku podstaw do złożenia tej skargi jest uzasadniony, gdyż uchybienie temuż terminowi nie nastąpiło z jej winy. Dodała, że bez porozumienia ze skarżącą nie mogła podjąć żadnej czynności nie narażając się na zarzut przekroczenia umocowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do brzmienia art. 86 § 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) dalej cytowanej w skrócie jako p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. W art. 88 p.p.s.a zawarta jest natomiast regulacja dotycząca przypadku, gdy wniosek o przywrócenie terminu jest spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny. Przepis ten przewiduje w takiej sytuacji odrzucenie wniosku postanowieniem, na które przysługuje zażalenie.
Zgodnie z doktryną, wniosek uznaje się za niedopuszczalny, gdy uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego (art. 86 § 2 p.p.s.a.), gdy nie nastąpiło uchybienie terminu, wniosek nie dotyczy terminu procesowego (art. 278 i art. 141 § 1 p.p.s.a) lub gdy ze względu na stan sprawy przywrócenie terminu stało się zbędne (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wolters Kluwer Polska, Warszawa 2006, s. 213) (vide post. NSA z dnia: 19 października 2010r., II FZ 428/10, LEX nr 742483, 10 lipca 2008r., II OZ 736/08, 15 listopada 2011r., II OZ 1090/11, LEX nr 1070480, 29 czerwca 2012r., II GZ 222/12, LEX nr 1230562). Wniosek niedopuszczalny, to innymi słowy wniosek, w stosunku do którego brak jest ustawowych warunków jego dopuszczalności. Z takową sytuacją, tj. braku ustawowych warunków dopuszczalności wniosku o przywrócenie terminu do złożenia opinii o braku podstaw do złożenia skargi kasacyjnej mamy do czynienia w niniejszej sprawie, gdyż przepisy p.p.s.a. takowej instytucji prawnej w okresie złożenia wniosku i w dacie orzekania nie przewidują.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 88 p.p.s.a., odrzucenie wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej nieprzewidzianej przez procedurę sądowoadministracyjną jest uzasadnione.