Uzasadnienie
J. N. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", utrzymującą w mocy decyzję wydaną z upoważnienia Prezydenta przez Kierownika Działu Świadczeń Rodzinnych Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia "[...]" w przedmiocie zwrotu należności z tytułu wypłaconych osobie uprawnionej świadczeń z funduszu alimentacyjnego w okresie od 1 października 2009r. do 31 stycznia 2010r. Skarżący zarzucał organom orzekającym w sprawie błędne ustalenie stanu faktycznego, przyjętego za podstawę rozstrzygnięcia. Ponadto skarżący wnosił o przyznanie mu prawa pomocy w postaci zwolnienia od wpisu od skargi w całości i przyznanie pełnomocnika z urzędu.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o odrzucenie skargi z uwagi na uchybienie terminu do jej wniesienia. Organ odwoławczy wskazał, że zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 12 grudnia 2011r. z pouczeniem o terminie wniesienia skargi. Skargę skarżący wniósł osobiście w biurze organu w dniu 16 stycznia 2012r., a więc po upływie terminu przewidzianego w art. 53 § 1 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje
Merytoryczne rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy, poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności wniesienia skargi. Stosownie bowiem do art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.), prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Z oczywistą bezzasadnością skargi mamy zaś do czynienia między innymi w sytuacji, gdy skarga - tak jak w niniejszej sprawie - zostanie wniesiona z uchybieniem terminu, co w świetle art. 58 § 1 pkt 2 skutkuje odrzuceniem skargi. Istnienie podstawy do odrzucenia skargi wyklucza bowiem dokonanie przez sąd administracyjny kontroli legalności zaskarżonej decyzji, co z kolei powoduje, że skarga nie może odnieść zamierzonego skutku, którym jest jej uwzględnienie przez Sąd (postanowienie NSA z 29 maja 2009r., I OZ 565/09, niepublikowane).
Stosownie do art. 53 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia w sprawie. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 12 grudnia 2011r. w trybie art. 43 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.). Zatem, termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 11 stycznia 2012r. Tymczasem skarżący, mimo prawidłowego pouczenia - zawartego w zaskarżonej decyzji - wniósł skargę osobiście dopiero w dniu 16 stycznia 2012r., na co wskazuje pieczęć wpływu umieszczona na oryginale skargi. W tych okolicznościach, nie może budzić żadnych wątpliwości, że skarga została wniesiona z uchybieniem 30-dniowego terminu, co wywołuje skutek przewidziany w art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. W tej sytuacji przyjąć należy, że skarga J. N. jest oczywiście bezzasadna, co skutkuje oddaleniem wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy
Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 247 p.p.s.a. w związku z art. 58 § 1 pkt 2 powołanej ustawy wniosek o przyznanie prawa pomocy należało oddalić.