Uzasadnienie
Decyzją z dnia 10 stycznia 2023 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Olsztynie (dalej: "Kolegium") uchyliło w pkt I. decyzję Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej [...] z dnia 2 września 2022 r. w sprawie odmowy przyznania G.N. (dalej jako: "skarżąca") świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w celu sprawowania opieki nad bratem, oraz w pkt II. orzekło co do istoty sprawy w ten sposób, że przyznało skarżącej świadczenie pielęgnacyjne z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z opieką nad bratem od dnia 4 sierpnia 2022 r. do dnia 30 września 2022 r. tj. na czas określony.
Od decyzji tej skarżący wniosła (za pośrednictwem operatora pocztowego) skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie argumentując, że w myśl art. 15h ustawy z 2.03.2020 r. (Dz.U. z 2021 r. poz. 2095 z późn. zm,) orzeczenie o niepełnosprawności brata zachowuje moc. Nadto dołączyła wypis z treści orzeczenia Lekarza rzeczoznawcy Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z 08.09.2021 r., w którym orzeczono trwałą niepełnosprawność P.C. do samodzielnej egzystencji od dnia 20.07.2021 r.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o umorzenie postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Olsztynie. Wyjaśniono, że organ, w trybie art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, po zapoznaniu się z zarzutami skargi, uwzględnił zarzuty skargi. Poinformowano, że decyzją z 9 marca 2023 r. nr [...] uchylono własną decyzję z 10 stycznia 2023 r. nr [...] i orzeczono co do istoty sprawy, w ten sposób, że przyznano skarżącej świadczenie pielęgnacyjne z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w celu sprawowania opieki nad bratem od dnia 4 sierpnia 2022 r. na czas nieokreślony. Wobec powyższego postępowanie sądowoadministracyjne zainicjowane skargą na decyzję z 10 stycznia 2023 r., wobec jej uchylenia w ramach autokontroli, należy uznać za bezprzedmiotowe.
Skarżąca w piśmie procesowym z 10 marca 2023 r. złożyła oświadczenie o wycofaniu skargi złożonej na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie z dnia 10.01.2023 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje.
W rozpoznawanej sprawie skarżąca wniosła skargę na decyzję organu administracji publicznej, a zatem na podstawie art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2022 r. poz. 329) zwanej dalej: "p.p.s.a".
Stosownie zaś do art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono z innych przyczyn bezprzedmiotowe. Przepis art. 161 § 2 p.p.s.a. stanowi, że postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
W piśmiennictwie przyjmuje się, że umorzenie postępowania oznacza przerwanie i zakończenie postępowania sądowoadministracyjnego z powodu zaistnienia w jego toku zdarzeń, które uniemożliwiają osiągnięcie jego celu, albo powodują, że dokonanie przez sąd administracyjny kontroli zaskarżonego aktu staje się zbędne, a nawet niedopuszczalne (zob. T. Woś, H. Knysiak - Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2008 r., s. 579). Dlatego też bezprzedmiotowość postępowania sądowoadministracyjnego z innych przyczyn zachodzi m.in. wtedy, kiedy w toku danego postępowania a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia (zob. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 5 lutego 2007 r., sygn. akt IV SA/Gl 927/06, dostępne Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
W doktrynie oraz judykaturze panuje zgodny pogląd, że do tej kategorii przyczyn umorzenia postępowania należy zaliczyć uwzględnienie skargi przez organ administracyjny w trybie autokontroli, określonym w art. 54 § 3 p.p.s.a. (por. R. Hauser, M. Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz, Wydanie 7, Warszawa 2021, str. 814, art. 161 Nb 11, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 listopada 2007 r. sygn. akt II FSK 1259/06, dostępne CBOSA). Stosownie do treści tego przepisu, organ którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.
W rozpoznawanej sprawie Samorządowe Kolegium Odwoławcze skorzystało z tej możliwości i zmieniło swoje wcześniejsze stanowisko w tej sprawie, co do czasookresu przyznanego świadczenia pielęgnacyjnego poprzez wyeliminowanie z porządku prawnego zaskarżonej decyzji z 10 stycznia 2023 r. i podjęcie w dniu 9 marca 2023 r. decyzji nr [...], którą uchylono wcześniejsze rozstrzygnięcie w tej sprawie orzekając jednocześnie co do istoty sprawy zgodnie ze stanowiskiem skarżącej przyznając świadczenie pielęgnacyjne na czas nieokreślony.
W podstawie prawnej nowej decyzji prawidłowo przywołano treść art. 54 § 3 p.p.s.a. co oznacza, że organ działał w ramach przysługującego mu prawa autokontroli, a to skutkuje stwierdzeniem, że prawidłowo wyeliminowano zaskarżoną decyzję.
Nadto jak wynika z treści pisma skarżącej z dnia 10 marca 2023 r. wycofała ona swoją skargę na decyzję Kolegium z 10 stycznia 2023 r. Stosownie zaś do treści art. 60 p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Z nadesłanych akt sprawy wynika, że Kolegium zweryfikowało w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a swoją wcześniejszą zaskarżoną decyzję nadto skarżąca cofnęła wniesioną skargę, dlatego też sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł o umorzeniu postępowania.