Uzasadnienie
J.H., skarżąc decyzję o odmowie przyznania mu świadczenia pielęgnacyjnego w związku z opieką nad żoną, wniósł o zwolnienie go od kosztów sądowych i ustanowienie na jego rzecz adwokata.
Skarżący oświadczył, iż prowadzi gospodarstwo domowe z żoną, ich dochód stanowi emerytura w miesięcznej wysokości 770 zł netto, jedyny majątek zaś to część domu o powierzchni 50 m2. Zobowiązania i stałe wydatki wymienione w rubryce 11 formularza to: "kredyt - 381 zł, podatek od nieruchomości 108 zł, prąd 75 zł, woda
+ nieczystości 75 zł, środki medyczne na dwoje około 100 zł, abonamenty 120 zł, gaz butla 50 zł, pies 20 zł, sprzęt rehabilitacyjny żony 10 zł."
W tym stanie rzeczy stwierdzono, co następuje:
Wobec tego, iż z mocy art. 239 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -
- - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późniejszymi zmianami, w skrócie: p.p.s.a.) skarżący nie ma w niniejszej sprawie obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, postępowanie z wniosku o przyznanie prawa pomocy w tym zakresie jako zbędne podlega umorzeniu stosownie do art. 249 a p.p.s.a. Tym samym rozstrzygnięcie zgłoszonego wniosku ogranicza się do kwestii ustanowienia adwokata.
Zgodnie z art. 262 p.p.s.a., do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych odpowiednie zastosowanie mają przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy.
Jak wynika z odpowiedniego zastosowania art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika dla osoby fizycznej następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść związanego z tym kosztu, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Oświadczenie skarżącego daje podstawę do stwierdzenia, iż znajduje on się w tego rodzaju sytuacji. Stąd też orzeczono jak w sentencji w oparciu o art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., powierzający referendarzowi sądowemu wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień dotyczących prawa pomocy.