Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 4 czerwca 2013 r., sygn. akt II SA/Ol 306/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę G.L. i J.G. na decyzję Wojewody W. z dnia 12 lutego 2013 r., w przedmiocie pozwolenia na budowę.
Postanowieniem z dnia 14 marca 2014 r., sygn. akt II SA/Ol 306/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie przyznał skarżącym prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie radcy prawnego
Następnie, dnia 24 kwietnia 2014 r. skarżący zwrócili się z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od powyższego wyroku. Podali, że ustawowy termin do dokonania tej czynności procesowej upłynął bez ich winy, gdyż nie mogli osobiście sporządzić skargi kasacyjnej, a ich wniosek o ustanowienie, w ramach prawa pomocy, profesjonalnego pełnomocnika, został uwzględniony dopiero postanowieniem Sądu z dnia 14 marca 2014 r.
W dniu 25 kwietnia 2014 r. wpłynęła do Sądu, sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika, skarga kasacyjna wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.
Pismem z dnia 25 kwietnia 2014 r. skarżący cofnęli wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej sporządzony i wniesiony przez wyznaczonego w ramach pomocy prawnej radcę prawnego, precyzując w piśmie z dnia 3 maja 2014 r., że cofają również wniesioną przez pełnomocnika skargę kasacyjną, gdyż pełnomocnik nie specjalizuje się, zdaniem skarżących, w sprawach administracyjnych, zatem nie mogła udzielić profesjonalnej pomocy prawnej.
Następnie, w piśmie procesowym z dnia 9 maja 2014 r. wnieśli m.in. zmianę postanowienia Sądu z dnia 14 marca 2014 r. poprzez ustanowienie adwokata oraz o zawieszenie postępowania z wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej do czasu ostatecznego rozstrzygnięcia wniosku o zmianę powyższego postanowienia i do czasu, gdy wyznaczony adwokat będzie miał realną możliwość sporządzenia skargi kasacyjnej.
Zgodnie z art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. poz. 270, z późn. zm., dalej jako p.p.s.a.), pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.
Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4).
Skarżący jednocześnie z wnioskiem o przywrócenie terminu nie dokonali spóźnionej czynność procesowej. Wprawdzie pełnomocnik skarżących wniosła skargę kasacyjną, lecz pismem z dnia 25 kwietnia 2014 r. skarżący cofnęli ten środek odwoławczy. Niedopełnienie przez wnoszącego o przywrócenie terminu niedokonanej w terminie czynności procesowej polegające na niedołączeniu do składanego wniosku pisma procesowego w postaci skargi kasacyjnej należy traktować jako brak formalny, podlegający, na zarządzenie przewodniczącego, usunięciu w ramach tzw. postępowania naprawczego, przewidzianego w art. 49 p.p.s.a. (zob. J.P. Tarno. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Warszawa 2010, s. 243 i powołane tam orzecznictwo). Zarządzeniem z dnia 21 maja 2014 r. skarżący zostali więc wezwani do uzupełnienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej poprzez dołączenie skargi kasacyjnej, w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
Powyższe zarządzenie doręczono skarżącym dnia 23 maja 2014 r. Termin do usunięcia braków formalnych wniosku upłynął więc z dniem 30 maja 2014 r.
W zakreślonym terminie skarżący nie uzupełnili przedmiotowego braku formalnego, lecz wnieśli o doręczenie zarządzenia, gdyż otrzymali tylko podpisane przez Kierownika Sekretariatu Wydziału II wezwanie, z którego nie wynika, kto wydał zarządzenie.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału II z dnia 2 czerwca 2014 r., poinformowano skarżących, że zarządzenia konieczne do nadania sprawie biegu, jej sprawnego rozpoznania oraz rozpatrzenia wniosków złożonych w troku postępowania wydaje przewodniczący wydziału i wyznaczony sędzia sprawozdawca, zaś wykonanie wydanych zarządzeń należy do obowiązków pracowników sekretariatu wydziałów orzeczniczych. Poinformowano też, że w tej sprawie zarządzenie wydał Sędzia sprawozdawca. Ponadto w załączeniu przesłano skarżącym odpis zarządzenia z dnia 21 maja 2014 r.
W piśmie procesowym z dnia 12 czerwca 2014 r. skarżący zakwestionowali prawidłowość zarządzenia Przewodniczącej Wydziału II z dnia 2 czerwca 2014 r. i podtrzymali wnioski zawarte w piśmie z dnia 9 maja 2014 r.
W zakreślonym terminie skarżący nie uzupełnili przedmiotowego braku formalnego, mimo pouczenia, że spowoduje to pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 87 § 4 w zw. z art. 49 § 2 p.p.s.a., należało postanowić, jak w sentencji.