Uzasadnienie
R.D., którego skarga na decyzję o odmowie przyznania zasiłku pielęgnacyjnego została oddalona, zwrócił się o ustanowienie mu adwokata, wskazując, iż nie stać go na jego opłacenie.
Jak wynika z oświadczenia zawartego we wniosku oraz załączonych do niego kopii pism z ZUS, skarżący pobiera rentę w wysokości 860,84 zł netto. Prowadzi gospodarstwo domowe z synem (25 l.), który będąc osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku pozostaje na jego utrzymaniu. Jedyny majątek stanowi mieszkanie o pow. 39 m2. Opłaty za nie wynoszą "241 zł za gaz i prąd wedle faktur".
Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, co następuje
Zgodnie z art. 262 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późniejszymi zmianami; w skrócie: p.p.s.a.), do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych (w niniejszej sprawie wynika ono z art. 239 pkt 1 lit. a p.p.s.a.), w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy, odpowiednie zastosowanie mają przepisy o przyznaniu prawa pomocy.
Według odpowiedniego zastosowania art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., ustanowienie na rzecz osoby fizycznej profesjonalnego pełnomocnika następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść związanego z tym kosztu, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Informacje poświadczone przez skarżącego uzasadniają przekonanie, iż znajduje się on w tego rodzaju sytuacji. Stąd też orzeczono jak w sentencji w oparciu o art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., powierzający referendarzowi sądowemu wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy.