Uzasadnienie
Uchwałą z dnia 26 lutego 2011 r., nr "[...]", Rada Gminy Ś. nie wyraziła zgody na rozwiązanie stosunku pracy łączącego "[...]" spółkę z o.o. w W. z radnym J.G. Uwzględniono bowiem, że spółka wypowiedziała umowę o pracę przed podjęciem przez Rada Gminy uchwały w tej sprawie. Ponadto spółka wskazała, że nastąpiła likwidacja stanowiska pracy radnego, natomiast radny wyjaśnił, że pracodawca zatrudniał na równorzędnym stanowisku czterech pracowników, a tylko jemu wypowiedział stosunek pracy.
W złożonej skardze spółka zarzuciła, że wypowiedzenie umowy o pracę nie miało związku z pełnieniem mandatu radnego, zatem odmowa wyrażenia zgody naruszała art. 25 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym. Rada Gminy zaniechała ponadto wyjaśnienia z udziałem spółki istotnych dla sprawy okoliczności faktycznych dotyczących przyczyn wypowiedzenia umowy o pracę.
W odpowiedzi na skargę Rada Gminy Ś. wniosła o jej oddalenie. Podniósł, że spółka nie wezwała organu do usunięcia naruszenia prawa. Wywiodła ponadto, że sądy administracyjne me mają kompetencji do weryfikacji oceny uprawnionego organu dotyczącej wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy, pomimo tego poszerzają swoje kompetencje w tym zakresie przez orzecznictwo, kreując również nieprzewidziane przepisami obowiązki organów uchwałodawczych w zakresie uzasadniania uchwały i dokonywania oceny wniosku w kontekście warunków społeczno-gospodarczych. Zdaniem organu, ustawodawca ustanawiając przedmiotową instytucję i sytuując ją w systemie prawa pracy nie przewidział możliwości odwołania się przez pracodawcę od niewyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy.
W dniu 1 czerwca 2011 r. skarżąca cofnęła przedmiotową skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje.
Przed przystąpieniem do rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność. Merytoryczne badanie legalności aktów administracyjnych poddanych kognicji sądu jest bowiem możliwe jedynie wówczas, gdy skarga na nie jest dopuszczalna, tzn. gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniósł uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została wniesiona w terminie.
Podstawą wniesienia skargi na uchwałę rady gminy jest art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Stanowi on, że każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.
W niniejszej sprawie warunek ten nie został spełniony.
Z akt administracyjnych przedłożonych Sądowi wynika, że skarżąca wezwała Radę Gminy Ś. do usunięcia naruszenia prawa na skutek podjęcia uchwały nr x z dnia 29 grudnia 2010 r. Nie wzywała natomiast organu stanowiącego gminy do usunięcia naruszenia prawa na skutek podjęcia zaskarżonej uchwały nr "[...]" z dnia 26 lutego 2011 r.
Zarządzeniem z dnia 16 maja 2011 r. skarżąca została więc wezwana do usunięcia, w terminie 7 dni, braków formalnych skargi przez nadesłanie dokumentu potwierdzającego wezwanie Rady Gminy do usunięcia naruszenia prawa w związku z podjęciem zaskarżonej uchwały. Powyższe zarządzenie doręczono skarżącej w dniu 24 maja 2011 r.
Termin do usunięcia braków formalnych skargi upłynął bezskutecznie z dniem 31 maja 2011 r. Następnie, w dniu 1 czerwca 2011 r. spółka cofnęła wniesioną skargę. Należy wyjaśnić, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Jeżeli skarga zawiera takie braki, np. nie został uiszczony należny od skargi wpis, sąd skargę odrzuci (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 stycznia 2008 r., sygn. akt I OSK 1829/07, LEX nr 335007).
Wniesiona w niniejszej sprawie skarga jest zatem niedopuszczalna, gdyż spółka nie wyczerpała służących jej środków zaskarżenia. Wobec czego na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270, ze zm., dalej jako: p.p.s.a.), skargę należało odrzucić.
Stosownie natomiast do art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego. Ponieważ skarga została odrzucona, spółce należy zwrócić kwotę 300 zł tytułem uiszczonego wpisu sądowego. Wobec powyższego, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak w pkt. 2 sentencji.