Uzasadnienie
J. M. w skardze wniesionej do tutejszego Sądu na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" r. w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami, zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, zważył co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 3 p.p.s.a.).
Zaistnienie chociażby jednej z wymienionych przesłanek uzasadnia wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Przy czym zaistnienie przesłanek, które uzasadniają uwzględnienie wniosku winno być wykazane przez wnioskodawcę. Skoro postępowanie w tym zakresie toczy się na wniosek skarżącego, to na nim spoczywa obowiązek uzasadnienia wniosku, tak aby przekonać sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne.
Ponadto, do wniosku powinny zostać dołączone dokumenty popierające twierdzenie o spełnieniu przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej. Brak należytego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienia NSA z dnia 2 lutego 2016 r., sygn. akt II GZ 12/16, z dnia 9 lutego 2016 r., sygn. akt II GZ 35/16, z dnia 6 marca 2013 r., sygn. akt II GZ 87/13, z dnia 11 lipca 2013 r., sygn. akt I GSK 763/13, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, na stronie: orzeczenia.nsa.gov.pl).
Skarżący nie wykazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby wyrządzić znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki, bowiem wniosku o wstrzymanie wykonania w ogóle nie uzasadnił. Argumenty podniesione przeciwko legalności zaskarżonej decyzji nie mogą być uznane za świadczące o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, ponieważ ich zasadność badana jest przy merytorycznym rozpoznaniu sprawy, a nie w trakcie rozpatrywania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu w kontekście wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. przesłanek.
Wobec powyższego, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu