Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia "[...]" Wojewódzki Sąd Administracyjny w O. odrzucił skargę Ł. W. i M. W. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia "[...]", znak: WINB "[...]", w sprawie zaniechania dalszych robót budowlanych związanych z budową budynku jednorodzinnego z przychodnią lekarską przy ul. L. w O. na działce nr "[...]" obręb "[...]". W uzasadnieniu orzeczenia Sąd wskazał, iż strony zostały wezwane do uiszczenia wpisu w kwocie 500zł. Odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w terminie 7 dni, z prawidłowym pouczeniem o skutkach prawnych zaniedbania tego obowiązku, skarżący otrzymali w dniu 13 maja 2010r. Skarżący uiścili wpis z uchybieniem zakreślonego terminu dlatego też ich skarga została odrzucona a wpis zwrócony. Odpis postanowienia o odrzuceniu skargi skarżący otrzymali 25 czerwca 2010r.
W dniu 2 lipca 2010r. (data nadania przesyłki pocztowej) skarżący skierowali do Sądu wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego. W uzasadnieniu wniosku wskazali, że jeden ze skarżących mieszka na stałe za granicą, co uniemożliwiło w wyznaczonym terminie przesłanie pieniędzy na opłatę wpisu sądowego. Drugi natomiast nie był w stanie jej dokonać bez uszczerbku utrzymania się i funkcjonowania. Ponadto podkreślili, że termin 7 dniowy jest zbyt krótki, a strona dokonała wpłaty bezzwłocznie i najszybciej jak to było możliwe.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) zwanej dalej p.p.s.a, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Brak winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania należytej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych i można mówić o niej tylko wówczas, gdy dopełnienie czynności w terminie stało się niemożliwe z powodu trudnej do przezwyciężenia przeszkody niezależnej od strony. W doktrynie i orzecznictwie podkreślono, że "brak winy w uchybieniu terminowi powinien być oceniany z wykorzystaniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem" (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Wydawnictwo LexisNexis Warszawa 2005r., str. 333, postanowienia Sądu Najwyższego z dnia: 14 stycznia 1972r., III CRN 448/71, OSPiKA 1972, nr 7-8, poz. 144; 29 października 1999r., I CKN 556/98, LEX nr 50702; 12 stycznia 1999r., II UKN 667/98, OSNAP - 2000, nr 12, poz. 488, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 marca 2004r.
FZ 13/04 niepubl.). Z kolei art. 87 § 1 p.p.s.a. stanowi, iż pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie niesporne jest, że skarżący złożyli wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego w dniu 2 lipca 2010r. (data nadania przesyłki pocztowej), a zatem w wymaganym terminie. Nie sposób jednak przyjąć, że dochowali oni należytej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Skarżący zostali pouczeni o konieczności uiszczenia wpisu sądowego w terminie siedmiu dni oraz o konsekwencjach związanych z brakiem wpłaty tegoż wpisu. Wskazać należy, że strona należycie dbająca o własne interesy winna w powyższym terminie zgromadzić potrzebną kwotę i uiścić wpis sądowy lub, w przypadku, gdy zdawała sobie sprawę z faktu, iż takiego wpisu uiścić nie będzie mogła, poinformować Sąd o tej okoliczności w terminie siedmiu dni, tj. w terminie w jakim miała uiścić wpis. W takim przypadku strona mogłaby bowiem ubiegać się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym między innymi zwolnienie od wpisu.
Powyższe pozwala na przyjęcie, iż pomimo braku środków finansowych skarżący mogli, dochowując należytej staranności, zadbać o własne interesy. Oznacza to, iż skarżący w niniejszej sprawie dopuścili się zawinionego uchybienia terminu do uiszczenia wpisu, co z kolei wyklucza możliwość przywrócenia tego terminu. Jak wskazano wyżej, w terminie 7 dni skarżący mogli poczynić starania niezbędne do ustalenia, jakie środki prawne przewidziane w ustawie p.p.s.a. przysługują w sytuacji, gdy strona nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych i w terminie tym z tych środków prawnych skorzystać.
Wskazać również należy, że sami skarżący wskazali adres w Polsce jako adres do dokonywania doręczeń, przy czym Ł. W. reprezentowany jest przez pełnomocnika M. W., zamieszkałego pod tym wskazanym adresem. Zatem długość terminu wskazanego przez Sąd do uiszczenia wpisu została prawidłowo ustalona w oparciu o przepis art. 220 § 1 p.p.s.a. Regulacja zawarta w art. 220 § 2 p.p.s.a. umożliwiająca wyznaczenie innego (dłuższego) terminu nie mogła mieć w sprawie zastosowania, gdyż dotyczy wyłącznie tych osób zamieszkałych za granica, które nie mają w kraju przedstawiciela. Ponieważ Ł. W. takiego przedstawiciela posiada w osobie M. W. i ponieważ M. W. jest także skarżącym, zasadnym było wezwanie do uiszczenia wpisu obu skarżących w terminie wynikającym z art. 220 § 1 p.p.s.a., tj. w terminie 7 dni.
W tym stanie rzeczy, Sąd w oparciu o art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi.