Uzasadnienie
K.O., wezwany do uiszczenia wpisu od skargi, złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.
W uzasadnieniu wskazał, iż obecnie nie osiąga dochodu i wraz z rodziną jest w trudnej sytuacji finansowej. Jego żona otrzymuje stałe wynagrodzenie, które stanowi jedyny dochód czteroosobowej rodziny. Ma na utrzymaniu dwoje dzieci w wieku szkolnym. Wynagrodzenie żony jest objęte egzekucją komorniczą "z tytułu zaległości kredyt hipoteczny /około 25 tys. złotych/. Faktycznie otrzymuje 1200 zł. Żyją "nie mając minimum egzystencjonalnego i zapewnienie utrzymania dzieci to priorytet".
Na ponoszenie kosztów sądowych ich nie stać, gdyż są to dla nich sumy niebagatelne.
Jak wynika nadto z oświadczenia, jedynym majątkiem rodziny jest mieszkanie, obciążone hipotecznie na rzecz banku "i (...) ZUS (...) z powodu zadłużenia związanego z prowadzoną działalnością gospodarczą." Dochód miesięczny brutto z tytułu wynagrodzenia za pracę żony wynosi 2584,19 zł. Zadeklarowany został również deputat opałowy o wartości 175,70 zł.
Informacje poświadczone przez skarżącego uzasadniają przekonanie, że znajduje się on w sytuacji, w której wygospodarowanie środków na choćby częściowe pokrycie kosztów sądowych jest praktycznie niemożliwe. W świetle art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późniejszymi zmianami), stwierdzenie to uzasadnia uwzględnienie zgłoszonego postulatu. Według tego unormowania, zwolnienie osoby fizycznej od kosztów sądowych w całości lub w części następuje bowiem, gdy wykaże ona, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji w oparciu o art. 258 § 2 pkt 7 wskazanej ustawy, powierzający referendarzowi sądowemu wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy.