Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 30 maja 2014r. referendarz sądowy pozostawił bez rozpoznania wniosek R. G. przyznanie prawa pomocy, zawarty w skardze.
W wyniku wniesienia przez wnioskodawcę sprzeciwu przeciwko temu zarządzeniu straciło ono moc a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym (art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm./, powoływanej dalej jako: "p.p.s.a.").
W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że R. G. i K. G., reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika, w złożonej skardze zawarli wniosek o zwolnienie od wpisu od skargi. Do skargi załączone zostało również oświadczenie R. G. o stanie rodzinnym, majątku, dochodach i źródłach utrzymania. Ponieważ jednak, zgodnie z art. 252 § 2 p.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru, pełnomocnikowi skarżących przesłane zostały dwa formularze wniosku z wezwaniem do złożenia wypełnionego, urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej - w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania. W wezwaniu zawarte zostało pouczenie, że niezłożenie żądanego formularza w wyznaczonym terminie spowoduje pozostawienie wniosku bez rozpoznania. Stosownie bowiem do art. 257 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.
Zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru, przedmiotowe wezwanie zostało doręczone adwokatowi w dniu 14 maja 2014 r. Termin do złożenia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy upłynął zatem w dniu 21 maja 2014 r.
W wyznaczonym terminie pełnomocnik złożył pismo procesowe ("Uzupełnienie wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej"), do którego nie załączył jednak żądanego formularza wniosku, wypełnionego przez siebie w imieniu skarżącego lub przez samego skarżącego, a jedynie dwa formularze wniosku wypełnione przez skarżącą – K. G. W tej sytuacji, na podstawie powołanego wyżej art. 257 p.p.s.a., wniosek R. G. należało pozostawić bez rozpoznania.