Uzasadnienie
W dniu 19 stycznia 2015r. F.W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 2 grudnia 2014r. o sygn. akt II SA/Ol 293/14. Wskazał na jednostronne i stronnicze rozpatrzenie tej sprawy przez Sąd oraz naruszenie jego praw procesowych poprzez nierozpoznanie wnioskowanych dowodów dotyczących wydanej decyzji przez Wojewodę w przedmiocie naliczenia odszkodowań za 100% zniszczenie działki nr [...], za zajęcie nieruchomości, za wykonane prace porządkowe oraz za szkody powstałe z wycinką 385 szt. drzew.
W dniu 14 kwietnia 2016r. do Sądu wpłynęło pismo skarżącego (karta 164 akt), w którym wniósł on o wycofanie skargi o wznowienie postępowania, zwrot skargi i dokumentów sądowych ze sprawy oraz zwrot poniesionych kosztów zw. ze sprawę adm. w wysokości 750 zł. Skarżący wskazał na brak naprawy wyrządzonych mu szkód przez sędziów WSA Olsztyn z lat 2002 - 2016, które wyszacowano na kilkadziesiąt milionów złotych, brak powołania niezależnych Komisji, zwiększonego składu sądu oraz brak monitorowania rozpoznawanych spraw, o co zwracał się skarżący.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2012 r. poz. 270, ze zm) zwanej dalej: ustawą ppsa. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Skarżący skutecznie cofnął skargę, zaś Sąd nie stwierdził, aby zachodziły przesłanki do uznania, że cofnięcie skargi w rzeczonej sprawie jest niedopuszczalne. Wobec powyższego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 oraz § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w pkt I sentencji postanowienia.
Odnośnie wniosku o zwrot poniesionych kosztów związanych ze sprawą adm. w wysokości 750 zł należy wskazać, że stosownie do art. 211 ustawy ppsa. koszty sądowe obejmują opłaty sądowe i zwrot wydatków, natomiast pod pojęciem opłat sądowych rozumie się wpis i opłatę kancelaryjną zgodnie z art. 212 § 1 ww. ustawy. Do wydatków zalicza się w szczególności;
- 1) należności tłumaczy i kuratorów ustanowionych w danej sprawie;
- 2) koszty ogłoszeń oraz diety i koszty podróży należne sędziom i pracownikom sądowym z powodu wykonywania czynności sądowych poza budynkiem sądowym, określone w odrębnych przepisach. Nadto wskazać należy, że jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki - art. 214 § 1 ustawy ppsa.
W rozpoznawanej sprawie postanowieniem z dnia 18 stycznia 2016r. sygn. akt II SA/Ol 46/15 skarżący został zwolniony od kosztów sądowych. Nadto stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 ustawy ppsa. Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. Ponieważ w tej sprawie skarżący nie uiścił wpisu ani nie poniósł żadnych innych kosztów, wobec czego wniosek o zwrot kosztów, które w tej sprawie nie zostały przez skarżącego poniesione nie znajduje uzasadnienia.
Wobec tego na zasadzie art. 232 § 1 pkt 1 w związku z art. 227 § 1 ustawy ppsa. orzeczono w pkt II sentencji postanowienia.