Uzasadnienie
Z przekazanych Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Olsztynie akt sprawy wynika, że decyzją z dnia "[...]", nr "[...]", Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta O. z dnia "[...]" w przedmiocie wymeldowania M. F. z miejsca pobytu stałego w lokalu przy ul. P. "[...]" w O. Wskazane rozstrzygnięcie zostało doręczone M. F. 23 lutego 2009r.
W dniu 27 marca 2009r. M. F. złożył osobiście w organie skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie.
Na mocy zarządzenia Przewodniczącej Wydziału II z dnia 28 kwietnia 2009r. M. F. został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł. W terminie do uiszczenia wpisu, skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Zarządzenie w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu zostało uchylone zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II z dnia 4 czerwca 2009r., Sygn. akt II SA/Ol 461/09.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje
Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi, jak również wniosku o przyznanie prawa pomocy, poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności wniesienia skargi. Zgodnie bowiem z art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Z oczywistą bezzasadnością skargi mamy zaś do czynienia między innymi w sytuacji, gdy skarga – tak jak w niniejszej sprawie - zostanie wniesiona z uchybieniem terminu, co w świetle art. 58 § 1 pkt 2 skutkuje odrzuceniem skargi. Istnienie podstawy do odrzucenia skargi wyklucza bowiem dokonanie przez sąd administracyjny kontroli legalności zaskarżonej decyzji, co z kolei powoduje, że skarga nie może odnieść zamierzonego skutku, którym jest jej uwzględnienie przez Sąd (por. postanowienie NSA z 29 maja 2009r., I OZ 565/09, niepublikowane). W tej sytuacji przyjąć należy, że skarga M. F. jest oczywiście bezzasadna, co skutkuje oddaleniem wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy.
Stosownie do art. 53 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia w sprawie. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, zaskarżona decyzja Wojewody została doręczona skarżącemu w dniu 23 lutego 2009r. Zatem, termin do wniesienia skargi upłynął 25 marca 2009r. Tymczasem skarżący, mimo prawidłowego pouczenia - zawartego w zaskarżonej decyzji - wniósł skargę osobiście dopiero w dniu 27 marca 2009r., na co wskazuje zarówna pieczęć wpływu umieszczona na oryginale skargi, jak również wyjaśnienia w tym przedmiocie organu zawarte w piśmie z 20 maja 2008r. (k.21 akt sądowych).
Zauważyć przy tym należy, że skarga została opatrzona przez skarżącego datą 26 marca 2009r., co pozwala na stwierdzenie, że także jej sporządzenie nastąpiło po upływie terminu do skutecznego zaskarżenia decyzji Wojewody w przedmiocie wymeldowania. W tych okolicznościach, w ocenie Sądu, nie może budzić żadnych wątpliwości, że skarga została wniesiona z uchybieniem 30-dniowego terminu.
Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 58 § 1 pkt 2 i art. 247 powołanej ustawy, skargę należało odrzucić, a wniosek o przyznanie prawa pomocy oddalić.