Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia "[...]" Samorządowe Kolegium Odwoławcze zwróciło podanie M. i R.G. W uzasadnieniu Kolegium wywiodło, że sprawa nakazania Gminie przeniesienia grobowców cmentarnych na odległość 50 - 150 m od granicy jeziora ma charakter cywilny. Na podstawie art. 15 ustawy z dnia 31 stycznia 1959 r. o cmentarzach i chowaniu zmarłych (Dz. U. z 2000 r. nr 23, poz. 295, z późn. zm.) organem właściwym do jej rozpoznania jest sąd powszechny. Wobec powyższego podanie należało zwrócić wnoszącym na podstawie art. 66 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zmianami)- dalej jako K.p.a. Organ podał, że pozostałe żądania zawarte w piśmie z dnia 16 czerwca 2008 r. są przedmiotem odrębnych postępowań.
W złożonej skardze M. i R.G. zarzucili Kolegium bezczynność i zwracanie im wnoszonych podań. Wnieśli o nakazanie Prezydentowi Miasta lub Radzie Miasta natychmiastowego zaprzestania odprowadzania ścieków z cmentarza w "[...]" do ich jeziora, spowodowanie przywrócenia do stanu używalności zdewastowanego jeziora, lasu i gruntów rolnych. Podnieśli w uzasadnieniu, że Kolegium, mimo wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2007 r., "[...]", nie załatwiło ich sprawy, lecz nadal zwraca im podania lub odsyła je do sprawcy zanieczyszczenia, czego zdaniem skarżących nie powinno czynić. Właściwym do załatwienia ich spraw są Kolegium i Wojewódzki Sąd Administracyjny.
Skarżący zarzucili, że zaskarżone postanowienie dotyczy wyłącznie sprawy ekshumacji, natomiast ich podanie dotyczyło również innych kwestii. Wskazali ponadto, że Kolegium nie wystąpiło w ich imieniu o zaprzestanie dalszego zanieczyszczania ich nieruchomości i wypłacenie im odszkodowania z tytułu bezprawnych działań.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie, gdyż skarżący nie wyczerpali administracyjnego toku instancji. Na marginesie Kolegium podało, że pozostałe zgłoszone przez skarżących żądania są rozpoznawane w odrębnych postępowaniach administracyjnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Przed przystąpieniem do rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność. Merytoryczne badanie legalności aktów administracyjnych poddanych kognicji sądu jest bowiem możliwe jedynie wówczas, gdy skarga na nie jest dopuszczalna, tzn. gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniósł uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została wniesiona w terminie. Stosownie bowiem do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270, z późn. zm.) – dalej jako: p.p.s.a. skarga niedopuszczalna podlega odrzuceniu.
Wniesiona skarga jest niedopuszczalna.
Jednym z ustawowych wymogów skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest wyczerpanie środków zaskarżenia przysługujących stronie w postępowaniu przed organami administracji publicznej. Zgodnie bowiem z art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
W niniejszej sprawie warunek wyczerpania środków zaskarżenia w ramach administracyjnego toku instancji nie został spełniony.
Przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Zgodnie z art. 127 § 3 K.p.a. od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Skarżący nie skorzystali z przysługującego im trybu weryfikacji kwestionowanego postanowienia.
Powyższe powoduje, że skarga jest niedopuszczalna, co powoduje, że na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., skargę należało odrzucić