Uzasadnienie
W dniu 9 sierpnia 2004r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, wpłynęła skarga wniesiona przez S. D., Z. D., I. P., J. P. i W. R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia 7 lipca 2004r. "[...]". Postanowieniem tym organ odwoławczy utrzymał w mocy postanowienie wydane w dniu 25 lutego 2004r. z upoważnienia Prezydenta Miasta E. przez Naczelnika Wydziału Architektury, Gospodarki Gruntami i Ochrony Środowiska Urzędu Miasta E. w przedmiocie projektu podziału nieruchomości. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia organ II instancji podał, że wnioskiem z dnia 11 grudnia 2003r. skarżący wystąpili do organu I instancji o dokonanie podziału nieruchomości położonej w E. oznaczonej jako działka Nr 3077/42. Naczelnik Wydziału Architektury, Gospodarki Gruntami i Ochrony Środowiska Urzędu Miasta E. w wydanym postanowieniu zaopiniował negatywnie wstępny projekt podziału nieruchomości argumentując, iż podział taki byłby niezgodny z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. rozpatrując zażalenie skarżących na postanowienie organu I instancji wskazało, że zgodnie z art. 93 ust. l i 2 ustawy z 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2000r. Nr 46, poz. 543 ze zm.) podziału nieruchomości można dokonać, jeżeli jest on zgodny z ustaleniami planu miejscowego oraz przepisami szczególnymi. Dokonując oceny wniosku skarżących z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego uchwalonego uchwałą Nr "[...]" Rady Miasta E. z dnia 30 grudnia 1997 r. Kolegium w zaskarżonym postanowieniu stwierdziło, iż planowany podział nieruchomości spowodowałby, brak możliwości realizacji przeznaczenia terenu określonego w planie miejscowym.
W skardze na powyższe postanowienie skarżący wnieśli o jego uchylenie i przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia, zarzucając że postanowienie to zostało wydane z naruszeniem przepisów prawa materialnego tj. art. 93 ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz z naruszeniem art. 7 i 77 § l Kodeksu postępowania administracyjnego.
W odpowiedzi na skargę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu.
Pismem z dnia 19 października 2004 r. skarżący cofnęli skargę. Na rozprawie w dniu 26 listopada 2004r. pełnomocnik organu wniósł o umorzenie postępowania sądowego.
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne i wobec powyższego, na podstawie art. 161 § l pkt l w związku z art. 60 ustawy tejże i umorzył postępowanie. Zasądzenie zwrotu kosztów sądowych nastąpiło natomiast na podstawie art. 232 § l pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.