Uzasadnienie
W skardze wniesionej przez J.H. (dalej: skarżący) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, na decyzję Wojewody z [...] nr. [...] utrzymującej w mocy decyzję Wójta Gminy z [...] w przedmiocie wymeldowania skarżącego z adresu stałego przy ul. [...], [...] B., złożono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. W treści skargi nie zawarto jednak uzasadnienia dla powyższego wniosku, jak również wskazania przesłanek jakie przemawiać winny za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu. Skarżący ograniczył się do sformułowania wniosku w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu skargi zakwestionowano prawidłowość skarżonej decyzji.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o oddalenie skargi, nie zajął stanowiska w kwestii zgłoszonego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, zważył co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018r., poz. 1302, ze zm.) zwanej dalej: ustawą p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 3 zd. 1 ustawy p.p.s.a.).
Rozstrzygając o wstrzymaniu wykonania aktu na podstawie ww. przepisu Sąd związany jest zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane.
Użycie przez ustawodawcę w art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. zwrotów nieostrych wiąże się z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich normy ogólnej. W postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004r., sygn. akt GZ 138/04 (dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że "znaczna szkoda" to taka, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Zaś trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie NSA z dnia 10 marca 2010r., sygn. akt I FSK 1841/09, post. NSA z dnia 19 maja 2011r. sygn. akt II OZ 415/11, dostępne w CBOSA).
Podkreślenia zatem wymaga, że podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest wykazanie we wniosku niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Z brzmienia zacytowanego przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, iż do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczający sam wywód strony wnoszącej o taką tymczasową ochronę. Uzasadnienie takiego wniosku powinno bowiem odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy.
W rozpoznawanej sprawie skarżący zgłosił wprawdzie wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji w przedmiocie wymeldowania, jednakże poza samym zgłoszeniem takiego wniosku nie uwiarygodniono zgłoszonego żądania poprzez wskazanie jakichkolwiek dowodów lub okoliczności które pozwalały by uznać iż wykonacie zaskarżonego aktu doprowadzi do powstania znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.
Nadto nie budzi wątpliwości okoliczność, że przedmiotem ochrony tymczasowej mogą być jedynie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania (por. postanowienie NSA z dnia 18 sierpnia 2009r. sygn. II OZ 665/09, dostępne CBOSA). Przy czym przez "wykonanie aktu administracyjnego" należy rozumieć spowodowanie w sposób dowolny stanu rzeczy lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy bowiem akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie, nie każdy wymaga wykonania (por. J.P. Tarno, Komentarz do ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Warszawa 2012, str. 224 i nst.)
Sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela stanowisko NSA wyrażone w postanowieniu z 2 października 2012r. (sygn. akt II OSK 2284/12 dostępne w CBOSA), zgodnie z którym decyzja meldunkowa ma charakter ewidencyjny i służy jedynie aktualizacji oraz doprowadzeniu do zgodności miejsca zamieszkania z miejscem zameldowania. Nie ma ona charakteru nieodwracalnego. Decyzja o wymeldowaniu nie ogranicza prawa do przebywania w lokalu ani też nie powoduje utraty prawa własności, czy współwłasności do tego lokalu, ani też nie przywraca prawa posiadania, czy też prawa własności. Jak zwracano uwagę w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego decyzja taka nie powoduje powstania ani utraty jakichkolwiek praw, a tym samym jej wykonanie nie może spowodować negatywnych dla strony skutków. Jak wywodził dalej Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając kwestię udzielenia ochrony tymczasowej w takiej sprawie należy uwzględnić ewentualne szkody oraz skutki wynikające z braku stałego zameldowania.
Skarżący nie podnosił jednak w tym zakresie żadnych argumentów, ani nie przedstawił dowodów wskazujących, iż brak zameldowania na pobyt stały pod dotychczasowym adresem będzie się dla niego wiązał z niebezpieczeństwem powstania znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.
W rozpoznawanej sprawie, w ocenie Sądu, strona skarżąca nie wykazała, że wykonanie skarżonej decyzji dotyczącej wymeldowania spowoduje trudne do odwrócenia skutki, bądź też zachodzi w tym wypadku niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody.
Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji