Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 19 lipca 2010 r. N.N. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie o całkowite lub częściowe zwolnienie od kosztów sądowych. Podał, że wraz z żoną utrzymują się z emerytury w łącznej kwocie brutto 1412,58 zł, nie posiadają oszczędności. Oboje są schorowani, a wydatki na leki pochłaniają znaczną część dochodu. Podał, że posiadaną działkę w M. zamierzali sprzedać, lecz nabywca nie chce zapłacić zadatku, gdyż nie posiada gwarancji możliwości wybudowania się na tej nieruchomości. Wyjaśnił, że nie ma również możliwości zaciągnięcia pożyczki.
W dniu 2 września 2010 r. referendarz sądowy wezwał skarżącego do przedłożenia, w terminie 10 dni, wymienionych w tym piśmie dokumentów.
W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik skarżącego wyjaśnił, że nie jest możliwe wypełnienie wezwania, gdyż skarżący z żoną wyjechali do córki mieszkającej za granicą i nie upoważnili nikogo do korzystania z rachunku bankowego. Wobec powyższego, w imieniu skarżącego cofnął wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Stosownie do art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) - dalej jako p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania.
Z treści art. 243 § 1 p.p.s.a. wynika, że prawo pomocy może być przyznane stronie wyłącznie na jej wniosek, co wyklucza jednocześnie możliwość działania Sądu z urzędu. Zatem, w przypadku gdy strona cofa wniosek, wykluczone jest merytoryczne jego rozpoznanie, co skutkuje jego oddaleniem.
Ponieważ art. 161 § 1 pkt 1-3 p.p.s.a. nie przewiduje umorzenia postępowania wszczętego w sprawach wpadkowych, takich jak przyznanie prawa pomocy. Z tego względu cofnięcie wniosku o przyznanie prawa pomocy skutkuje oddaleniem tego wniosku, a nie umorzeniem postępowania (por. postanowienie NSA z dnia 27 czerwca 2007 r., sygn. akt I OZ 469/07, niepublikowany).
Mając powyższe na uwadze orzeczono, jak w sentencji postanowienia.