Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 18 października 2012 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę E. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", Nr "[...]", a następnie, postanowieniem z dnia 15 listopada 2012 r., odmówił sporządzenia uzasadnienia przedmiotowego wyroku.
Postanowieniem z dnia 12 grudnia 2012 r., Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie ustanowił dla skarżącej adwokata. Na podstawie tego postanowienia Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła dla skarżącej jako pełnomocnika z urzędu – adwokata P. J. W piśmie procesowym z dnia 31 stycznia 2013 r., wyznaczony adwokat podniósł, iż po wnikliwym zapoznaniu się i przeanalizowaniu akt niniejszej sprawy, a także osobistym spotkaniu się ze skarżącą, nie widzi usprawiedliwionych podstaw do wniesienia zażalenia na wskazane wyżej postanowienie o odmowie sporządzenia uzasadnienia wyroku. W piśmie tym wniósł jednocześnie o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych, gdyż jak oświadczył opłaty za czynności adwokackie podjęte w niniejszej sprawie nie zostały zapłacone w całości ani w części. Do kolejnego pisma procesowego wyznaczony adwokat załączył kopię dowodu nadania opinii o braku podstaw do wniesienia zażalenia skarżącej.
W świetle art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej ustawą, adwokat wyznaczony z urzędu otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zgodnie z § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), zwanego dalej rozporządzeniem, koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 oraz 2) niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata.
Zasądzając opłatę za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy adwokata, a także charakter sprawy i wkład pracy adwokata w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. W sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, przedmiotową opłatę sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach (§ 2 ust. 1 i 3 rozporządzenia).
W warunkach niniejszej sprawy, wyznaczony adwokat wniósł o przyznanie wynagrodzenia w związku ze sporządzeniem opinii o braku podstaw do wniesienia zażalenia.
W świetle § 18 ust. 1 pkt 2 lit. d) rozporządzenia, stawka minimalna w drugiej instancji w postępowaniu zażaleniowym wynosi 120 zł. Przyjąć należy, iż w sytuacji, gdy w sprawie podjęte zostało postanowienie, na które przysługuje zażalenie, wyznaczonemu adwokatowi należy się co do zasady wynagrodzenie zarówno z tytułu sporządzenia i wniesienia zażalenia na to postanowienie, jak i z tytułu sporządzenia opinii o braku podstaw do jego wniesienia.
W konsekwencji, w warunkach niniejszej sprawy za zasadne uznano przyznanie wyznaczonemu adwokatowi wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia zażalenia w kwocie 120 zł netto, powiększonej o należny podatek VAT.
Z tych względów, na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy, orzeczono jak w sentencji postanowienia.