Uzasadnienie
L. Sp. z o.o. w O. (dalej jako: "Spółka") wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na decyzję Wojewody Warmińsko-Mazurskiego z dnia 26 lipca 2023 r. w sprawie zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu i projektu architektoniczno-budowlanego oraz wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Spółka wniosła jednocześnie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2022 r., poz. 1634 ze zm.) – dalej: "p.p.s.a.", po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Na wstępie należy zauważyć, że w kwestii udzielenia ochrony tymczasowej Sąd orzeka przede wszystkim na podstawie twierdzeń strony. Zgodnie bowiem z utrwalonym w orzecznictwie poglądem, to w jej interesie leży takie sformułowanie wniosku, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Jednocześnie należy wskazać, że przez niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody należy rozumieć taką szkodę, "która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego".
Natomiast trudne do odwrócenia skutki "to takie prawne lub faktyczne skutki, które – raz zaistniałe – powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków" (B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX, 2013, wyd. V).
Ciężar wykazania okoliczności świadczących o spełnieniu przynajmniej jednej z przedstawionych powyżej przesłanek spoczywa na stronie, która zainicjowała postępowanie w tym przedmiocie. Bez poparcia wniosku stosownymi twierdzeniami, dokumentami i argumentacją, świadczącymi, że wykonanie decyzji wiąże się z niebezpieczeństwem wyrządzenia stronie znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, sąd nie może poczynić koniecznych ustaleń w zakresie podstawy faktycznej rozstrzygnięcia (por. m.in. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 12 października 2010 r., sygn. akt I GZ 316/10; z dnia 18 marca 2010 r., sygn. akt II FSK 502/09; z dnia 1 października 2009 r., sygn. akt I FSK 1312/08; z dnia 30 lipca 2009 r., sygn. akt I OZ 754/09; z dnia 19 czerwca 2009 r., sygn. akt II GSK 466/09; z dnia 29 maja 2009 r., sygn. akt I FZ 148/09, dostępne na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl – dalej: "CBOSA").
Nie jest wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie - Sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę (por. postanowienie NSA z dnia 26 sierpnia 2014 r., sygn. akt II FSK 298/14, dostępne w CBOSA). Dokonując oceny wniosku o wstrzymanie wykonania Sąd musi oprzeć się na materiale dowodowym, pozwalającym zająć stanowisko.
Odnosząc się do złożonego wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji stwierdzić należało, iż nie zasługuje on na uwzględnienie, a w konsekwencji nie może odnieść skutku w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Przede wszystkim, złożony wniosek nie zawiera żadnego uzasadnienia, jak również do skargi nie zostały dołączone dokumenty obrazujące aktualną sytuację majątkową Spółki, mogące potwierdzać zasadność wstrzymania wykonania decyzji.
W rozpatrywanej sprawie nie było zatem możliwości zweryfikowania, czy wykonanie zaskarżonej decyzji będzie skutkować niebezpieczeństwem wyrządzenia Spółce znacznej szkody lub spowodowania dla niej trudnych do odwrócenia skutków, po myśli art. 61 § 3 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.