Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 24 września 2019r. (sygn. akt II SA/Ol 227/19) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę skargi Z. N. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia "[...]" utrzymującą w mocy decyzję tego organu z dnia "[...]" w sprawie odmowy przyznania uprawnień kombatanckich. W związku ze złożonym wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia wyroku jego odpis wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 7 listopada 2019r.
W dniu 14 listopada 2019r. (data nadania przesyłki w urzędzie pocztowym) skarżący wniósł skargę o wznowienie postępowania, wskazując że wyrok został oparty na nieprawdziwych informacjach, którymi został zmieniony przez sąd przedmiot sprawy. W związku z tym wniósł o wznowienie z urzędu postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem, uchylenie tego wyroku oraz przekazanie sprawy do organu celem ponownego rozpoznania sprawy o przyznanie mu statusu osoby represjonowanej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego jest instytucją wyjątkową. Skarga o wznowienie tego postępowania, stosownie do art. 270- 273 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2019r. poz. 2325 – dalej jako: p.p.s.a.), przysługuje od określonych orzeczeń – prawomocnych, kończących postępowanie – i musi być oparta na przesłankach określonych w ustawie. Taka konstrukcja instytucji wznowienia ma na celu zapewnienie stabilności orzeczeń sądu (w tym wyroków) i autorytetu sądu, który je wydał (por. K. Sobieralski, Wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego, Kraków 2003, s. 49-50). Stąd też merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego poprzedzone jest badaniem przez sąd dopuszczalności jej wniesienia. Zgodnie bowiem z art. art. 58 § 1 pkt 6 i art. 58 § 3 w zw. z art. 276 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę o wznowienie postępowania, której wniesienie jest z innych przyczyn niedopuszczalne, co może nastąpić także na posiedzeniu niejawnym (por. postanowienie NSA z 7 grudnia 2005r., sygn. akt I OSK 1237/05, dostępne pod adresem: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
W rozpoznawanej sprawie niedopuszczalność skargi o wznowienie postępowania sądowego wynika z faktu, że w dniu jej wniesienia przez skarżącego do Sądu (14 listopada 2019r.), wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia z dnia 24 września 2019r. w sprawie o sygn. akt II SA/Ol 227/19, nie był prawomocny. Zgodnie bowiem z art. 168 § 1 p.p.s.a. orzeczenie sądu staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje co do niego środek odwoławczy. Stosownie zaś do art. 177 § 1 p.p.s.a., skargę kasacyjną wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Skoro wyrok tutejszego Sądu z dnia 24 września 2019r. wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 7 listopada 2019r., to termin do wniesienia skargi kasacyjnej od tego wyroku, z uwzględnieniem art. 83 § 2 p.p.s.a., upłynął w dniu 9 grudnia 2019r.
Zatem wniesienie skargi o wznowienie postępowania sądowego zakończonego tym wyrokiem w dniu 14 listopada 2019r. uznać należy za przedwczesne, gdyż w tej dacie wyrok ten był jeszcze nieprawomocny (por. postanowienie WSA w Rzeszowie z 7 lipca 2017r. sygn. akt II SA/Rz 593/17 oraz postanowienie WSA w Olsztynie z 27 listopada 2013r. sygn. akt II SA/Ol 1096/13, dostępne Internecie pod adresem: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Zatem wniesiona w niniejszej sprawie skarga o wznowienie postępowania jest niedopuszczalna, gdyż z treści art. 270 p.p.s.a. wyraźnie wynika, że skargę o wznowienie postępowania można wnieść tylko w przypadku postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem.
Natomiast w związku z podniesionymi w skardze o wznowienie postępowania zarzutami względem wywodów Sądu zawartych w uzasadnieniu wyroku z dnia 24 września 2019r. (sygn. akt II SA/Ol 227/19) należy wyjaśnić, że skarga o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego nie może być postrzegana jako alternatywny sposób wzruszenia nieprawomocnego orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego, chociażby z uwagi na brak przymusu adwokacko-radcowskiego przy jej wnoszeniu. W takim przypadku mielibyśmy bowiem do czynienia z nadużyciem przez stronę prawa do sądu, godzącego ponadto w wyjątkowy charakter instytucji wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego.
Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 58 § 1 pkt 6, art. 58 § 3 w zw. z art. 270 i art. 276 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.