Uzasadnienie
A. H., reprezentowany przez pełnomocnika – adw. A. K., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: ARiMR) w Opolu z dnia 20 stycznia 2015 r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w Namysłowie z dnia 9 października 2014 r., nr [...], w przedmiocie przyznania skarżącemu płatności rolnośrodowiskowej na 2013 r. w zmniejszonej wysokości.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR w Opolu wniósł o oddalenie skargi, a następnie pismem procesowym z dnia 3 kwietnia 2015 r. poinformował tut. Sąd, że postanowieniem z dnia 16 marca 2015 r., nr [...], wznowił postępowanie zakończone zaskarżoną decyzją z dnia 20 stycznia 2015 r.
Postanowieniem z dnia 20 kwietnia 2015 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zawiesił postępowanie sądowe z uwagi na trwające postępowanie wznowieniowe, mające wpływ na przebieg niniejszego postępowania sądowego.
W piśmie procesowym z dnia 26 maja 2015 r., skarżący oświadczył, że cofa skargę oraz wniósł o zwrot kwoty 200 zł uiszczonej tytułem wpisu od skargi. W uzasadnieniu podał, że Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR w Opolu decyzją z dnia 24 kwietnia 2015 r. uchylił zarówno zaskarżoną decyzję z dnia 20 stycznia 2015 r., jak i decyzję organu pierwszej instancji, przekazując sprawę temu organowi do ponownego rozpatrzenia, w związku z czym rozpoznanie skargi nie jest konieczne.
Za pismem z dnia 1 czerwca 2015 r., pełnomocnik organu dołączył do akt sprawy odpis decyzji Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR w Opolu nr [...] z dnia 24 kwietnia 2015 r. o uchyleniu decyzji dotychczasowej, tj. decyzji nr [...] z dnia 20 stycznia 2015 r. i uchyleniu decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w Namysłowie z dnia 9 października 2014 r., nr [...] oraz o przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje
Zgodnie z art. 128 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a., sąd postanowi podjąć postępowanie z urzędu, gdy ustanie przyczyna zawieszenia, w szczególności: gdy rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania - od dnia uprawomocnienia się orzeczenia kończącego to postępowanie; sąd może jednak i przedtem, stosownie do okoliczności, podjąć dalsze postępowanie.
W niniejszej sprawie skarżący cofnął skargę, co uzasadniało podjęcie zawieszonego postępowania, stąd na podstawie art. 128 § 1 pkt 4 P.p.s.a., orzeczono jak w punkcie 1 sentencji postanowienia.
Na zasadzie art. 60 ustawy P.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie to wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W świetle przytoczonego przepisu, skuteczność oświadczenia o cofnięciu skargi, oznaczającego w istocie rezygnację strony z kontynuowania postępowania sądowoadministracyjnego, podlega kontroli sądu administracyjnego.
W ocenie Sądu, w świetle materiału zgromadzonego w przedmiotowej sprawie, cofnięcie skargi przez skarżącego A. H. nie budzi żadnych wątpliwości. Nie zachodzą też określone w art. 60 P.p.s.a. przesłanki uzasadniające niedopuszczalność cofnięcia skargi.
W tym stanie faktycznym i prawnym należało uznać, że wyczerpane zostały przesłanki uzasadniające umorzenie postępowania, przewidziane w art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., według którego razie skutecznego cofnięcia skargi sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania. Ponadto, stosownie do treści art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego.
Wobec powyższego, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 P.p.s.a., orzeczono jak w punkcie 2 sentencji postanowienia.
Orzeczenie zawarte w punkcie 3, o zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od skargi, oparto o przepis art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.