Uzasadnienie
T. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 29 maja 2012 r., nr [...], uchylającą decyzję Burmistrza Głubczyc z dnia 12 lipca 2007 r. w przedmiocie zatwierdzenia podziału działki nr A oraz nr B, położonych w [...] przy ul. [...], i umarzającej postępowanie pierwszej instancji w całości. Skarżący wskazał, że składa skargę również w imieniu A. M., J. M., T. M. i M. M. M. M. w piśmie z dnia 11 września 2012 r. wskazał swój aktualny adres zamieszkania w [...] w USA oraz stwierdził, że w postępowaniu będzie działał we własnym imieniu, w związku z czym nadesłał podpisany przez siebie odpis skargi.
W związku ze śmiercią T. M. postępowanie zawieszono postanowieniem z dnia 11 lutego 2013 r., sygn. akt II SA/Op 412/12, do czasu ustalenia spadkobierców zmarłej, po czym zostało ono podjęte postanowieniem z dnia 17 marca 2014 r., a sprawę wpisano pod sygnaturę akt II SA/Op 140/14.
Odpis postanowienia z dnia 17 marca 2014 r. przesłany został skarżącemu M. M. na podany przez niego adres za granicą, wraz z jednoczesnym wezwaniem do uzupełnienia braku formalnego skargi, poprzez ustanowienie pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce, pod rygorem odrzucenia skargi, w terminie 2 miesięcy od dnia otrzymania wezwania. Przesyłka ta została doręczona w dniu 4 kwietnia 2014 r., co wynika z pisma poczty, uzyskanego w dniu 8 lipca 2014 r., w wyniku przeprowadzonego pocztowego postępowania reklamacyjnego (k. 160 akt sąd.).
Do dnia wydania niniejszego postanowienia skarżący nie zastosował się do wezwania Sądu w kwestii ustanowienia pełnomocnika do doręczeń w kraju.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuję:
Skargę wniesioną przez M. M. należało odrzucić.
Zgodnie z art. art. 299 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a., jeżeli strona mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę za granicą nie ustanowiła pełnomocnika do prowadzenia sprawy mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce, obowiązana jest wraz z wniesieniem skargi ustanowić pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce. Stosownie do treści art. 299 § 2 P.p.s.a., w razie niedopełnienia obowiązku, o którym mowa w § 1, sąd wzywa stronę, aby uzupełniła ten brak w terminie 2 miesięcy od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Przepis art. 299 § 1 P.p.s.a. ma charakter bezwzględnie obowiązujący. Konieczność ustanowienia pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w kraju stanowi nakaz ustawowy. Niespełnienie tego wymogu stanowi brak formalny skargi.
Rygorem niezastosowania się do wezwania sądu o uzupełnienie tego braku jest odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., w myśl którego sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
W rozpoznawanej sprawie skarżący został wezwany przez Sąd, na wskazany adres zamieszkania za granicą, do ustanowienia pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce. Przesyłka ta została doręczona skarżącemu w dniu 4 kwietnia 2014 r.
W myśl art. 83 § 1 P.p.s.a. terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego. Zgodnie z art. 112 Kodeksu cywilnego termin oznaczony w tygodniach, miesiącach lub latach kończy się z upływem dnia, który nazwą lub datą odpowiada początkowemu dniowi terminu, a gdyby takiego dnia w ostatnim miesiącu nie było - w ostatnim dniu tego miesiąca.
W świetle powyższego, dwumiesięczny termin, jaki został wyznaczony do wykonania wezwania Sądu, rozpoczął bieg w dniu 5 kwietnia 2014 r. i upłynął z dniem 5 czerwca 2014 r.
Skarżący nie zareagował na wezwanie Sądu i - pomimo prawidłowego wezwania - w zakreślonym terminie nie uzupełnił braku formalnego skargi.
Mając na uwadze powyższe okoliczności, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. w związku z art. 299 § 2 P.p.s.a. i art. 58 § 3 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.