Uzasadnienie
T. M., A. M. i J. M. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 29 maja 2012 r., nr [...], uchylającą decyzję Burmistrza Głubczyc z dnia 12 lipca 2007 r. w przedmiocie zatwierdzenia podziału działki nr A oraz nr B, położonych w [...] przy ul. [...], i umarzającej postępowanie pierwszej instancji w całości.
W dniu 3 października 2014 r. do Sądu wpłynęło pismo E. K. - ustanowionej przez skarżących zamieszkałych za granicą pełnomocnikiem do doręczeń w kraju - z dnia 1 października 2014 r., zawierające informację o śmierci T. M. Do pisma dołączona została kserokopia odpisu skróconego aktu zgonu wydanego przez USC w [...], z którego wynika, że skarżący zmarł w dniu 19 lipca 2014 r. w [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 124 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a., sąd zawiesza postępowanie z urzędu m. in. w razie śmierci strony. Oznacza to, że zawieszenie postępowania z tej przyczyny jest obligatoryjne i następuje z urzędu, z chwilą uzyskania informacji o tym zdarzeniu, niezależnie od podjęcia ewentualnych czynności mających na celu doprowadzenie do zgłoszenia się lub wskazania następców prawnych zmarłej strony (por. postanowienie NSA z 26 sierpnia 2011 r., II OZ 682/11, LEX nr 1069122).
Jak wskazuje się w literaturze, zdarzenie określone w art. 124 § 1 pkt 1 P.p.s.a. obliguje sąd do zawieszenia postępowania niezwłocznie po stwierdzeniu, że zaistniały okoliczności oznaczone w tym przepisie. Celowość zawieszenia postępowania nie podlega ocenie sądu, a jego badaniem objęte jest jedynie to, czy rzeczywiście wystąpiła przesłanka wskazana przez ustawodawcę. Natomiast zawieszenie postępowania z uwagi na przyczynę określoną w art. 124 § 1 pkt 1 P.p.s.a działa z mocą ex tunc i ma skutek od dnia zdarzenia, które ją wywołało (por. M. Romańska [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wyd. LexisNexis, Warszawa 2011, s. 562 oraz M. Niezgódka-Medek [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz LEX, Wyd. Wolter Kluwer buisness, Warszawa 2013, s. 406).
Z kolei, zgodnie z art. 124 § 3 P.p.s.a., nie zawiesza się postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego.
W niniejszej sprawie niewątpliwie zaistniała przesłanka do zawieszenia postępowania, określona w art. 124 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Jak wynika z treści odpisu skróconego aktu zgonu, w trakcie prowadzonego postępowania sądowoadministracyjnego skarżący T. M. zmarł. Rozpatrywana sprawa nie dotyczy natomiast praw i obowiązków ściśle osobistych, nieprzechodzących na następców prawnych zmarłego skarżącego, co oznacza, że przepis art. 124 § 3 P.p.s.a. nie znajduje zastosowania.
Z powyższych względów, na podstawie art. 124 § 1 pkt 1 P.p.s.a. oraz art. 131 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.
Jednocześnie wskazać należy, że zgodnie z art. 128 § 1 pkt 1 P.p.s.a., sąd postanowi podjąć postępowanie, gdy ustanie przyczyna zawieszenia, tj. od dnia zgłoszenia się lub wskazania następców prawnych zmarłego albo od dnia ustanowienia we właściwej drodze kuratora spadku.