Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 12 marca 2012r. Wojewódzki Sąd Administracyjnym w Opolu, ustanowił K. S., radcę prawnego z urzędu, w sprawie z jego skargi na Gminę Dobrzeń Wielki w przedmiocie odszkodowania. Na podstawie wydanego orzeczenia, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Izby Radców Prawnych w Opolu, na pełnomocnika skarżącego została wyznaczona radca prawny A. S. W dniu 28 maja 2012r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, odrzucił skargę K. S. z powodu braku właściwości sądu administracyjnego do rozpoznania sprawy.
W piśmie z dnia 5 marca 2012r. (data wpływu do Sądu: 25 czerwca 2012r.), pełnomocnik skarżącego przedstawiła swoją opinię prawną na temat braku podstaw do wniesienia w sprawie skargi kasacyjnej, a także wniosła o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, według norm przepisanych. Oświadczyła ponadto, że koszty te nie zostały opłacone ani w części, ani w całości. Dołączyła także do akt sprawy dowody poniesienia wydatków z tytułu korespondencji przeprowadzonej w sprawie, w łącznej wysokości 7,65 zł.
Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270) – zwanej dalej w skrócie: "P.p.s.a." zważono, co następuje:
W myśl art. 250 P.p.s.a., wyznaczony w ramach przyznanego prawa pomocy pełnomocnik procesowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczegółowe zasady przyznawania wynagrodzenia reguluje natomiast rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).
W niniejszej sprawie ustanowiona z urzędu pełnomocnikiem K. S., radca prawny A. S. sporządziła opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz wniosła o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b cytowanego rozporządzenia wynagrodzenie minimalne radcy prawnego za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 120 złotych. Natomiast wraz z należnym podatkiem VAT wynoszącym 23% (co wynika z art. 41 ust. 1 i art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług - Dz.U. z 2011r., Nr 177, poz. 1054 ze zm.), daje to kwotę 147,60 złotych. Kwota kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej w sprawie, ulega ponadto zwiększeniu o 7,65 zł tytułem zwrotu niezbędnych wydatków radcy prawnego, które udokumentował załączając do opinii, pocztowe potwierdzenia nadania korespondencji w sprawie. Podstawę do przyznania zwrotu wymienionych wydatków, stanowi bowiem § 15 pkt 2 powołanego rozporządzenia.
W tym stanie rzeczy, wobec poprawnego wniosku, zawierającego stosownie do § 16 podanego wyżej rozporządzenia, oświadczenie o nieopłaceniu kosztów, należało postanowić o przyznaniu pełnomocnikowi wynagrodzenia w podanej wyżej wysokości, co też referendarz orzekł, jak w sentencji.