Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 1 czerwca 2015 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu oddalił wniosek S. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w związku ze skargą wniesioną na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 20 listopada 2013 r., nr [...], w przedmiocie odmowy dofinansowania kosztów kształcenia młodocianego pracownika.
Na skutek sprzeciwu skarżącego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu ponownie rozpoznał wniosek o przyznanie prawa pomocy i postanowieniem z dnia 20 lipca 2015 r. odmówił przyznania prawa pomocy.
Na powyższe postanowienie skarżący wniósł zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który postanowieniem z dnia 21 października 2015 r., sygn. akt I OZ 1315/15, oddalił zażalenie.
W dniu 9 listopada 2015 r. (data nadania przesyłki w placówce pocztowej) skarżący wniósł zażalenie na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 października 2015 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, zważył co następuje
Zażalenie należało odrzucić.
Stosownie do treści art. 168 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2016 r., poz. 718), zwanej dalej "P.p.s.a.", orzeczenie sądu staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje od niego środek odwoławczy. Zgodnie z treścią art. 194 § 1 P.p.s.a., zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których rodzaje wymieniono w tym przepisie.
W świetle zacytowanych przepisów nie ulega wątpliwości, że dopuszczalne jest wniesienie zażalenia na postanowienie wydane przez sąd pierwszej instancji. Jak zasadnie wywiedziono w orzecznictwie i literaturze przedmiotu, skoro przepis art. 194 § 1 wyraźnie wskazuje, iż środek zaskarżenia w postaci zażalenia przysługuje stronom postępowania jedynie wobec stosownych orzeczeń wojewódzkiego sądu administracyjnego, a contrario należy stwierdzić, że nie jest dopuszczalne zażalenie na postanowienie NSA (por. A. Wiktorowska [w:] R. Hauser, M. Wierzbowski (red.) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wyd. C.H. Beck, Warszawa 2015, s. 725 oraz powołane tam orzecznictwo). W niniejszej sprawie zażalenie wniesiono na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego. Tymczasem orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego, zarówno wyroki, jak i postanowienia, nie podlegają zaskarżeniu, gdyż stają się prawomocne z chwilą ich wydania i nie przysługuje od nich zwyczajny środek odwoławczy, jakim jest zażalenie.
Zgodnie z art. 197 § 2 P.p.s.a., do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. W myśl art. 178 P.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Mając na uwadze wyżej przytoczone regulacje stwierdzić należy, że środek odwoławczy wniesiony przez S. W. jest niedopuszczalny. Zażalenie skarżącego, wniesione na ostateczne i prawomocne postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego, podlega zatem odrzuceniu.
Z przedstawionych względów, na podstawie art. 178 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.