Uzasadnienie
F. K. (zwany dalej "skarżącym") wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, na decyzję Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z 19 listopada 2020 r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego.
Pismem procesowym z 4 stycznia 2021 r. skarżący oświadczył, że cofa skargę.
Na skutek zarządzenia z 21 stycznia 2021 r., wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi przez wskazanie numeru PESEL skarżącego oraz nadesłanie dwóch odpisów skargi własnoręcznie podpisanych lub potwierdzonych za zgodność z oryginałem. Wezwano także skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 500 zł. Powyższe wezwania zawierały pouczenie, że niezastosowanie się do ich treści w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwań, spowoduje odrzucenie skargi. Wezwania zostały doręczone osobiście skarżącemu 10 lutego 2021 r., co obrazuje pocztowe potwierdzenie odbioru przesyłki (por., k-32 akt sądowych).
Do dnia wydania niniejszego postanowienia, w sprawie nie uzupełniono braków formalnych i fiskalnych skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm.) - zwanej dalej jako: "P.p.s.a." Jedną z tych przesłanek jest nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3). W tej kwestii wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 57 § 1 P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a zatem - w myśl art. 47 § 1 w związku z art. 57 § 1 P.p.s.a. - do skargi należy dołączyć m.in. jej odpisy dla doręczenia ich pozostałym stronom postępowania. Stosownie natomiast do art. 46 § 2 pkt 1 P.p.s.a. pierwsze pismo wnoszone do sądu (w tym skarga), powinno zawierać w szczególności PESEL strony skarżącej będącej osobą fizyczną (art. 46 § 2 pkt 1 lit. b P.p.s.a.).
W przypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a. o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W świetle tej regulacji, niezachowanie wymogów formalnych skargi skutkuje wezwaniem przez sąd do uzupełnienia jej braków w wyznaczonym terminie, pod rygorem odrzucenia skargi. Podstawą odrzucenia skargi stanowi art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. określający, że sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie.
Ponadto, zgodnie z art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. Opłaty sądowe obejmują wpis oraz opłatę kancelaryjną. Stosownie do treści art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Oceniając dopuszczalność wniesionej skargi wskazać należy, że zawierała ona braki fiskalne w postaci nieuiszczenia wpisu sądowego od skargi, a także braki formalne polegające na niepodaniu numeru PESEL skarżącego oraz niedołączeniu dwóch odpisów skargi. Z tych względów, wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi, a wezwanie w tym przedmiocie zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 10 lutego 2021 r. Wyznaczony przez Sąd siedmiodniowy termin do dokonania żądanych czynności upłynął zatem 17 lutego 2021 r. (środa). Pomimo upływu zakreślonego terminu skarżący nie zastosował się do wezwania, co obligowało Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. oraz art. 220 § 3 P.p.s.a., ze względu na obarczenie jej wyżej opisanymi brakami, które nie zostały usunięte.
Odnosząc się natomiast do zawartego w piśmie z 4 stycznia 2021 r. oświadczenia o cofnięciu skargi zauważyć należy, że Sąd nie mógł uwzględnić tego oświadczenia skarżącego. Wprawdzie zgodnie z art. 60 P.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie takie z reguły wiąże sąd (chyba, że sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności), jednakże takie badanie dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga wniesiona została skutecznie, tj. gdy wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne (por.: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 3 stycznia 2008 r., sygn. akt I OSK 1829/07 dostępne pod adresem: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Mając na względzie powyższe, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. i art. 220 § 3 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.