Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 23 września 2016 r. starszy referendarz sądowy oddalił wniosek skarżącego S. W. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi wniesionej na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 19 lutego 2016 r., nr [...], w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy terenu.
Odpis powyższego postanowienia przesłany został na adres podany w skardze i pod tym adresem doręczony w dniu 10 października 2016 r. do rąk dorosłego domownika - córki skarżącego – A. W., co wynika ze zwrotnego pocztowego potwierdzenia odbioru przesyłki (k. 61 akt sąd.). W postanowieniu zamieszczono pouczenie o terminie do wniesienia sprzeciwu, wynoszącym siedem dni od daty doręczenia postanowienia.
Od powyższego postanowienia skarżący wniósł sprzeciw, zawarty w piśmie z dnia 17 października 2016 r., nadanym w placówce pocztowej w dniu 19 października 2016 r., w którym zawarł również wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu.
W wyniku rozpoznania wniosku, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu postanowieniem z dnia 28 listopada 2016 r. odmówił przywrócenia terminu do wniesienia sprzeciwu od postanowienia starszego referendarza sądowego z dnia 23 września 2016 r., z uwagi na niewykazanie okoliczności uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu i daty ustania przyczyny uchybienia. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 7 lutego 2017 r., sygn. akt II OZ 56/17, oddalił zażalenie wniesione przez skarżącego na powyższe postanowienie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Sprzeciw od postanowienia starszego referendarza sądowego z dnia 23 września 2016 r. należało odrzucić.
Zgodnie z art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a., od postanowienia referendarza dotyczącego m. in. przyznania prawa pomocy przysługuje sprzeciw, który można wnieść w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia. Natomiast w myśl art. 259 § 2 P.p.s.a., sprzeciw złożony po terminie sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
W rozpoznawanej sprawie kierowana do skarżącego przesyłka, zawierająca odpis postanowienia referendarza sądowego z dnia 23 września 2016 r., doręczona została w dniu 10 października 2016 r. dorosłemu domownikowi skarżącego - córce A. W., co wynika z adnotacji doręczyciela w pkt 1 lit. d na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki. Doręczenie nastąpiło zatem w trybie zastępczym, określonym w art. 72 § 1 P.p.s.a., zgodnie z którym, jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, pismo sądowe można doręczyć dorosłemu domownikowi. Tym samym należało uznać, że doręczenie było skuteczne, stąd przewidziany w art. 259 § 1 P.p.s.a. siedmiodniowy termin na wniesienie sprzeciwu rozpoczął bieg w dniu 11 października 2016 r. i upłynął z dniem 17 października 2016 r. (poniedziałek). Skarżący wniósł natomiast sprzeciw, poprzez nadanie przesyłki w placówce pocztowej, w dniu 19 października 2016 r., a zatem czynności tej dokonał już po upływie terminu.
Skoro w przedmiotowej sprawie wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu nie został uwzględniony, gdyż prawomocnym postanowieniem z dnia 28 listopada 2016 r. odmówiono przywrócenia terminu, to sprzeciw, jako wniesiony po terminie, podlegał odrzuceniu.
Wobec powyższego, na podstawie art. 259 § 2 P.p.s.a., orzeczono jak na wstępie.