Uzasadnienie
Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest skarga kasacyjna E. Ś., sporządzona przez pełnomocnika z wyboru – radcę prawnego T. K., od wyroku zapadłego w niniejszej sprawie w dniu 31 maja 2016 r.
Wniesienie ww. środka zaskarżenia poprzedziło postępowanie o następującym przebiegu:
E. Ś. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 23 kwietnia 2015 r., nr [...].
Wyrokiem z dnia 31 maja 2016 r. tut. Sąd oddalił skargę E. Ś., a skarżąca pismem z dnia 6 czerwca 2016 r. złożyła wniosek o doręczenie odpisu zapadłego wyroku wraz z uzasadnieniem. Na skutek powyższego, doręczenia odpisu wyroku dokonano skarżącej osobiście w dniu 13 lipca 2016 r.
Nie godząc się z zarządzeniem wzywającym do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis wyroku z uzasadnieniem, skarżąca złożyła zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który to Sąd postanowieniem z dnia 20 września 2016 r., sygn. akt II OZ 924/16, oddalił przedmiotowe zażalenie.
Następnie, na skutek złożonego przez skarżącą wniosku o przyznanie prawa pomocy, Sąd I instancji postanowieniem z dnia 20 stycznia 2017 r. odmówił przyznania tej pomocy. Z powyższym nie zgodziła się skarżąca, która pismem z dnia 19 lutego 2017 r. wniosła zażalenie do Naczelnego Sąd Administracyjnego. Sąd II instancji nie podzielił zarzutów zażalenia i postanowieniem z dnia 14 marca 2017 r., sygn. akt II OZ 254/17, oddalił wniesiony środek zaskarżenia.
Pismami procesowymi z dnia 11 maja 2017 r., złożonymi za pośrednictwem poczty w tym samym dniu (data stempla), pełnomocnik z wyboru radca prawny T. K. reprezentujący skarżącą E. Ś., wniósł skargę kasacyjną oraz wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia tej skargi. Przedłożył także stosowne pełnomocnictwo upoważniające do reprezentowania skarżącej przed sądami administracyjnymi, a także opłacił skargę kasacyjną, co potwierdza wyciąg bankowy znajdujący się w aktach sprawy (por. k- 290 akt sądowych).
Postanowieniem z dnia 9 czerwca 2017 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, a orzeczeniem z dnia 31 sierpnia 2017 r., sygn. akt II OZ 838/17, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na postanowienie Sądu I instancji w tym przedmiocie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje
Skargę kasacyjną należało odrzucić.
Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm.) – zwanej dalej "P.p.s.a.", od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem (art. 177 § 1 P.p.s.a.).
Stosownie zaś do treści art. 178 P.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Przenosząc powyższe uregulowania na grunt przedmiotowej sprawy wskazać należy, że odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczony został stronie skarżącej w dniu 13 lipca 2016 r. (dowód doręczenia w aktach sprawy - por. k:118). Wobec tego, termin do wniesienia skargi kasacyjnej rozpoczął swój bieg w dniu 14 lipca 2016 r., a upłynął w dniu 12 sierpnia 2016 r. Natomiast skarga kasacyjna została złożona za pośrednictwem poczty w dniu 11 maja 2017 r. (data stempla - por. k: 287 akt), a zatem po terminie do jej wniesienia. Jednocześnie należy zauważyć, że złożony przez stronę skarżącą wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, został prawomocnie odrzucony.
W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, działając na podstawie art. 178 w związku z art. 177 § 1 P.p.s.a., orzekł o odrzuceniu skargi kasacyjnej.
Orzeczenie o zwrocie kwoty 100 zł uiszczonej tytułem wpisu od skargi kasacyjnej, znajduje uzasadnienie w przepisie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.