Uzasadnienie
I. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia [...], nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie namysłowskim z dnia [...], nr [...] nakazującą I. S. przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania Zakładu [...], położonego w [...], na działce nr A.. Skarżąca po wniesieniu skargi w odrębny piśmie procesowym z 6 stycznia 2010 r. przekazanym Sądowi przez organ odwoławczy w trybie art. 54 § 2 P.p.s.a., złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], nr [...] "z uwagi na złożenie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu". Ustosunkowując się do powyższego wniosku organ wskazał, iż nie znajduje podstaw do jego uwzględnienia. Postanowieniem z dnia 22 lutego 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odrzucił skargę I. S. jako wniesioną z uchybieniem terminu. Od powyższego orzeczenia skarżąca wywiodła skargę kasacyjną. Postanowieniem z dnia 18 maja 2010 r., sygn. akt II OSK 918/10 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie uznając odrzucenie skargi za przedwczesne i konieczność wyjaśnienia wątpliwości występujących w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 powołanej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi, sąd na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności stanowi, zatem w świetle powyższej regulacji, odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 P.p.s.a. i dotyczy jedynie okoliczności faktycznych o charakterze wyjątkowym.
Po przedstawieniu zasad z art. 61 § 1 i 3 P.p.s.a. trzeba stwierdzić, że zaskarżony akt – co do zasady – nadaje się do wykonania. Nie ma więc podstaw do odmowy uwzględnienia wniosku tylko z tej przyczyny, że dotyczy od decyzji, która nie podlega wykonywaniu ze swej istoty. Ponadto należy stwierdzić, że celem instytucji wstrzymania wykonywania zaskarżonego aktu jest jedynie tymczasowe ukształtowanie stosunków do czasu rozpoznania skargi przez sąd administracyjny. Zgodnie bowiem z art. 61 § 6 P.p.s.a. wstrzymanie wykonania aktu lub czynności upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w I instancji. Dlatego Sąd rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie dokonuje oceny legalności zaskarżonego aktu, i to nawet rozumianej w kategoriach prawdopodobieństwa. W tym incydentalnym postępowaniu sądowym nie ma bowiem uregulowania odpowiadającego np. procedurze z art. 152 § 1 K.p.a. W rozpoznawanej sprawie wniosek dotyczy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia [...], nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie namysłowskim, nakazującą I. S. przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania Zakładu [...].
Rozpoznając przedmiotowy wniosek w ramach przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. stwierdzić należy, że nie zasługuje on na uwzględnienie. Zdaniem Sądu skarżąca nie przedstawiła jakichkolwiek argumentów, które przemawiałyby za istnieniem okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania wskazanego wyżej aktu. W piśmie z dnia 6 stycznia 2010 r., w którym zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wnioskodawczyni wskazała, że wnosi o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na jej zaskarżenie do Sądu. Nie wykazała w nim jednakże żadnych z okoliczności określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a. W szczególności nie wyjaśniła, na czym polegałoby realne niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody pozostającej w związku przyczynowym z wykonaniem zaskarżonej decyzji OWINB w O., a to na niej spoczywał obowiązek uzasadnienia wniosku. Nie uzasadniła też ani nie wykazała, że decyzja pociąga za sobą trudne do odwrócenia skutki. Tym samym brak jest podstaw do uwzględnienia przedmiotowego wniosku. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu na mocy art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.