Uzasadnienie
A. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Opolu, na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 21 maja 2015 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego w ramach programu "Pomoc państwa w zakresie dożywiania". Skarżący wraz ze skargą złożył do tut. Sądu prośbę o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, to jest poprzez ustanowienie adwokata i zwolnienie od kosztów sądowych. W związku z tym przesłano mu wymagany urzędowy formularz wniosku do wypełnienia i odesłania. Skarżący w formularzu wniosku wskazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania jest bowiem osobą trwale bezrobotną, nie ma środków finansowych ani jakichkolwiek źródeł dochodu, na pokrycie kosztów sądowych i innych opłat, w tym kosztów pełnomocnika. Zamieszkuje w mieszkaniu komunalnym o powierzchni 30,36 m2. Ma orzeczoną niepełnosprawność w stopniu lekkim, inwalidztwo wzroku i ruchu.
Wniosek skarżącego obejmuje swym zakresem żądanie przyznania prawa pomocy w całości poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, do których zaliczają się opłaty sądowe i zwrot wydatków co określa art. 211 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.), zwanej dalej: "P.p.s.a.", a także ustanowienie adwokata.
Przyznanie prawa pomocy we wskazanym zakresie następuje, gdy osoba ubiegająca się o pomoc wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, jak stanowi art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.
Skarżący wykazał, że obecnie nie ma żadnego dochodu, ponadto nie jest osobą w pełni sprawną ma zatem ograniczone możliwości zarobkowe. Wynikało to ze znajdującego się w aktach administracyjnych, dołączonych do sprawy o sygn. akt II SA/Op 356/15 ze skargi A. K., orzeczenia o stopniu niepełnosprawności z dnia 9 października 2014 r. Wskazano w nim, że skarżący jest niepełnosprawny w stopniu lekkim od wczesnego dzieciństwa, na stałe. Ma on bardzo słaby wzrok, uszkodzony nerw uszny, nadciśnienie, cukrzycę oraz skłonność do cieśni nadgarstków. Referendarz sądowy, zwany dalej też orzekającym, wziął pod uwagę to oświadczenie, jak bowiem przyjęto w orzecznictwie sądowym sąd jest uprawniony do oceny sytuacji finansowej strony w oparciu o zawarte we wniosku oświadczenie strony i dowody przedstawione przez nią w konkretnej sprawie, a także o fakty znane sądowi z urzędu, np. okoliczności wynikające z dokumentów zawartych w aktach innych postępowań z udziałem wnioskodawcy (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 listopada 2010 r., sygn. akt I GZ 360/10, System Informacji Prawnej Lex nr 741357). Fakt natomiast niepełnosprawności skarżącego nie pozostaje w ocenie orzekającego bez wpływu na jego sytuację finansową. Ponadto orzekający wziął pod uwagę inne znajdujące się we wskazanych aktach administracyjnych dokumenty, które poświadczają sytuację materialną skarżącego.
Należą do nich: - wywiad środowiskowy z dnia 2 marca 2015 r., gdzie stwierdzono, że dochód skarżącego wynosi 160,23 zł, zamieszkuje on w 1 pokoju z aneksem kuchennym, ma ogrzewanie na piec węglowy, przyznany jest mu dodatek energetyczny i mieszkaniowy.
- decyzja z dnia 13 listopada 2014 r. o przyznaniu skarżącemu dodatku energetycznego w kwocie 11,36 zł miesięcznie, dodatek ten został przyznany do końca kwietnia 2015 r.,
- decyzja z dnia 20 października 2014 r., o przyznaniu skarżącemu dodatku mieszkaniowego w kwocie 148,87 zł miesięcznie, i ryczałtu na zakup opału 34,90 zł, dodatek ten został przyznany do końca kwietnia 2015 r.,
- decyzja z dnia 4 marca 2015 r. o przyznaniu skarżącemu jednorazowo zasiłku celowego na żywność w kwocie 150 zł,
- decyzja z dnia 4 marca 2015 r. o przyznaniu skarżącemu jednorazowo zasiłku na opał w kwocie 200 zł.
Orzekający uznał, zatem, iż sytuacja materialna skarżącego uprawnia go do przyznania mu prawa pomocy w zakresie przez niego żądanym i postanowił zwolnić go od kosztów sądowych w całości oraz ustanowić dla niego adwokata z urzędu.
Przesłanka przyznania prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym jest podana w art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., stanowiącym, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje, gdy wykaże ona, że nie jest wstanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i swojej rodziny. Skarżący obecnie nie osiąga dochodu, mając zatem na uwadze wykazany przez skarżącego stan materialny, pokazujący, że nie ma on praktycznie żadnych środków finansowych do własnej dyspozycji, z których mógłby opłacić jakiekolwiek koszty postępowania, utrzymuje się tylko ze środków uzyskanych z pomocy społecznej, a nadto jest osobą niepełnosprawną, orzekający uznał, że spełnia on przesłanki przyznania prawa pomocy w całości.
Wobec powyższego, na podstawie art. 258 § 1 i 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.