Uzasadnienie
Wojewoda Opolski wniósł skargę na uchwałę Rady Gminy Strzeleczki z dnia 31 marca 2014 r., Nr XXXVIII/235/14, w sprawie programu opieki nad zwierzętami bezdomnymi oraz zapobiegania bezdomności zwierząt na terenie Gminy Strzeleczki. Skarżący domagał się stwierdzenia nieważności tej uchwały z powodu istotnego naruszenia prawa. Organ nadzoru wskazał, że naruszenie prawa w kwestionowanej uchwale polegało na tym, że nie określono nazwy konkretnego schroniska, w którym zostanie zapewnione miejsce zwierzętom bezdomnym, ani też podmiotu zapewniającego całodobową opiekę weterynaryjną w przypadku zdarzeń z udziałem zwierząt oraz konkretnego gospodarstwa dla przechowywania zwierząt. Narusza to art. 11 w związku z art. 11a ustawy o ochronie zwierząt. Wykładania celowościowa tych przepisów prowadzi do wniosku, że dla prawidłowej realizacji zadań własnych gminy w zakresie opieki nad zwierzętami bezdomnymi właściwym jest jednoznaczne i konkretne określenie sposobu ich realizacji, w tym przez wskazanie konkretnych podmiotów z zakresu opieki weterynaryjnej i sprawujących opiekę.
Organ nadzoru wniósł też o zasądzenie na jego rzecz kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
W odpowiedzi na skargę Gmina Strzeleczki wniosła o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego, jako bezprzedmiotowego. Podniosła, że zaskarżona uchwała z dnia 31 marca 2014 r. została uchylona uchwałą Rady Miejskiej Strzeleczki z dnia 26 czerwca 2014 r., Nr XL/248/14. Gmina wyjaśniła też, że zaskarżona uchwała w okresie jej obowiązywania nie wywołała skutków prawnych.
Ustosunkowując się do odpowiedzi na skargę, Wojewoda Opolski w piśmie procesowym z dnia 17 lipca 2014 r. przychylił się do wniosku Gminy o umorzenie postępowania. Zaznaczył, że uchwała Rady Miejskiej w Strzeleczkach z dnia 26 czerwca 2014 r., uchylająca zaskarżoną uchwałę, została zbadana pod względem legalności i opublikowano ją w Dzienniku Urzędowym Województwa Opolskiego z dnia 1 lipca 2014 r. pod poz. 1639. Uchwała ta weszła w życie w dniu 15 lipca 2014 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", sąd umarza postępowanie, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę (pkt 1); w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania (pkt 2); oraz gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe (pkt 3). Taką "inną przyczynę", stwarzającą podstawę do umorzenia postępowania w zawisłej przed tut. Sądem sprawie stanowiło podjęcie w dniu 26 czerwca 2014 r. przez Radę Gminy Strzeleczki uchwały Nr XL/248/14, którą uchylono zaskarżoną uchwałę Nr XXXVIII/235/14 z dnia 31 marca 2014 r. Gmina wyjaśniła też, że kwestionowana uchwała nie wywołała skutków prawnych w okresie jej obowiązywania.
W konsekwencji działań podjętych przez Radę Gminy Strzeleczki, orzekanie w sprawie ze skargi Wojewody Opolskiego w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały Rady Gminy Strzeleczki z dnia 31 marca 2014 r., Nr XXXVIII/235/14, stało się bezprzedmiotowe. Bezprzedmiotowość tę wywołało skuteczne wyeliminowanie zaskarżonej uchwały z porządku prawnego przez właściwy organ oraz wskazanie, że zaskarżona uchwała nie wywołała w okresie do jej uchylenia skutków prawnych. Ponadto, również skarżący organ nadzoru przychylił się do wniosku Gminy o umorzenie postępowania.
Z tych względów, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., Sąd postanowił o umorzeniu postępowania. Rozstrzygnięcie w kwestii kosztów uzasadnia art. 201 § 1 P.p.s.a w zw. z art. 205 § 2 P.p.s.a. Przepis art. 201 § 1 P.p.s.a. stanowi bowiem, że zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 P.p.s.a. Stosownie zatem do ww. przepisu skarżący, w razie umorzenia postępowania z przyczyn określonych w art. 54 § 3 P.p.s.a. (taka sytuacja zaistniała w sprawie) ma możliwość ubiegania się o zasądzenie od organu na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw (por. postanowienie NSA z dnia 3 grudnia 2009 r., sygn. akt I OZ 1075/09 - LEX nr 582892; postanowienie NSA z dnia 6 kwietnia 2011 r., sygn. akt II FZ 84/11 - LEX nr 783858; postanowienie NSA z dnia 11 stycznia 2012 r., sygn. akt I FZ 503/11 - LEX nr 1103918).
Mając powyższe na uwadze orzeczono, jak w sentencji.