Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 29 października 2015 r., sygn. akt II SA/Op 378/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu oddalił skargę S. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 25 czerwca 2015 r., nr [...], w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wyrejestrowania pojazdu.
Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia środka zaskarżenia w postaci skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego, przesłany został na adres wskazany w skardze i pod tym adresem doręczony skarżącemu w dniu 14 grudnia 2015 r. za pisemnym pokwitowaniem na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki (k. 54 akt sądowych.).
W dniu 8 stycznia 2016 r. (data stempla pocztowego) skarżący przesłał do tut. Sądu sporządzone osobiście pismo, opatrzone datą 7 stycznia 2016 r., w którym wskazał, że nie zgadza się z powyższym wyrokiem i jego uzasadnieniem oraz wyjaśnił, że pismo to należy traktować jako skargę kasacyjną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje
Skargę kasacyjną należało odrzucić.
Na zasadzie art. 175 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.); zwanej dalej P.p.s.a., skarga kasacyjna powinna zostać sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego (§1), chyba że skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 2); w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami skarga kasacyjna może zostać sporządzona również przez doradcę podatkowego, natomiast w sprawach własności przemysłowej - przez rzecznika patentowego (§ 3).
Powyższy przepis wprowadza co do zasady tzw. przymus adwokacko-radcowski, oznaczający bezwzględny obowiązek sporządzenia skargi kasacyjnej przez wskazanych powyżej fachowych pełnomocników. Z tego względu niedopuszczalna jest skarga kasacyjna sporządzona samodzielnie przez stronę, która nie jest jedną z osób wymienionych w art. 175 P.p.s.a. Prowadzi to do odrzucenia skargi kasacyjnej na podstawie art. 178 P.p.s.a., zgodnie z którym wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Dodać można, że sporządzenie skargi kasacyjnej przez osobę nie posiadającą wymaganych kwalifikacji jest brakiem, który nie podlega uzupełnieniu, stąd skarga kasacyjna podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna z powodu wniesienia jej z naruszeniem art. 175 P.p.s.a., bez wzywania do usunięcia braków (por. postanowienie NSA z 28 stycznia 2004 r., FSK 3/04, dostępny na stronie internetowej - Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Zgromadzone w aktach sądowych dowody świadczą, że odpis wyroku z dnia 29 października 2015 r. został doręczony skarżącemu wraz ze stosownym pouczeniem o wymogach formalnych skargi kasacyjnej, w tym również odnośnie ograniczenia możliwości samodzielnego wnoszenia tej skargi, jak też skutków niezastosowania się do tego wymogu. Pomimo tego, skarga kasacyjna z dnia 7 stycznia 2016 r. została sporządzona osobiście przez skarżącego, przy czym w treści tej skargi skarżący nie wskazał, aby należał do kręgu podmiotów wskazanych enumeratywnie w art. 175 § 1-3 P.p.s.a., co uprawniałoby skarżącego do sporządzenia skargi kasacyjnej osobiście. Nie wynika to również z akt administracyjnych i sądowych sprawy.
Wobec powyższego skargę kasacyjną sporządzoną przez S. K., który nie wykazał, że jest podmiotem uprawnionym do samodzielnego sporządzenia tego środka zaskarżenia, Sąd uznał za obarczoną brakiem nieusuwalnym, który stanowi podstawę do odrzucenia skargi kasacyjnej.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 178 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.