Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 13 czerwca 2017 r., sygn. akt II SAB/Op 86/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu uwzględnił skargę B. C. (dalej też: "skarżący") na bezczynność Prezydenta Miasta Opola, w przedmiocie ustalenia kosztów usunięcia i przechowania pojazdu i zobowiązał organ do wydania aktu w sprawie wniosku skarżącego z dnia 20 lipca 2009 r. – w terminie 30 dni od dnia zwrotu akt z prawomocnym orzeczeniem (pkt 1 sentencji), stwierdził, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa (pkt 2 sentencji), orzekł o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości 500 zł (pkt 3 sentencji), przyznał od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną w wysokości 1.000 zł (pkt 4 sentencji) oraz zasądził od organu na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania sądowego w kwocie 597 zł (pkt 5 sentencji).
W skardze z dnia 10 sierpnia 2018 r B. C. zarzucił Prezydentowi Miasta Opola brak wykonania tego wyroku oraz domagał się, na podstawie art. 154 § 6 P.p.s.a., wymierzenia organowi grzywny w kwocie 42.175,10 zł, stanowiącej wysokość dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, przyznania mu od organu kwoty 21.357,55 zł stanowiącej połowę kwoty określonej w art. 154 § 7 w zw. z art. 154 § 6 P.p.s.a. oraz zasądzenia kosztów postępowania.
Wnosił też o dopuszczenie dowodu z akt powołanej wyżej sprawy dotyczącej bezczynności organu i z wezwania z dnia 1 sierpnia 2018 r. do wykonania wyroku.
W uzasadnieniu podniósł, że pomimo upływu zakreślonego w tym wyroku okresu czasu na rozstrzygnięcie sprawy oraz pomimo wezwania do wykonania wyroku. Prezydent nie wydał w sprawie żadnego aktu. Podkreślił, że od chwili zrealizowania dyspozycji usunięcia pojazdu i przyjęcia go na przechowanie upłynął znaczny okres czasu i sprawa ustalenia na jego rzecz należnego wynagrodzenia i kosztów z tym związanych nadal jest niezałatwiona.
Wymierzenie grzywny we wnioskowanej wysokości uzasadnił długotrwałością okresu załatwiania sprawy i lekceważącym podejściem organu do nałożonego przez Sąd obowiązku. Zaznaczył, że wniosek o przyznanie kwoty pieniężnej w określonej wysokości jest żądaniem niższym od kwoty wynikającej z przemożenia liczby dni zwłoki organu przez obowiązującą na terenie [...] stawkę określoną uchwałą Rady Miasta Opola nr IX/82/07 z dnia 22 marca 2007 r. ustalającą koszty parkowania pojazdów na kwotę 10 zł + VAT za dobę. Podkreślił, że niewykonanie wyroku spowodowało pozbawienie go prawa do wynagrodzenia i to w sytuacji, gdy pojazd nadal zalega na jego parkingu.
W odpowiedzi na skargę organ wnosił w pierwszej kolejności o odrzucenie skargi lub ewentualnie "o oddalenie wniosków o wymierzenie grzywny i przyznanie skarżącemu kwoty pieniężnej". Organ w odpowiedzi przede wszystkim akcentował, że skarga z dnia 10 sierpnia 2018 r. została poprzedzona "wezwaniem do wykonania wyroku", podczas, gdy przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U.2018 poz.1302 ze zm.) dalej w skrócie P.p.s.a., wymagają pisemnego "wezwania do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy". Pismo skarżącego z dnia 1 sierpnia 2018 r. nie zawierało elementu wezwania do załatwienia sprawy. Dlatego, według organu, nie została spełniona przesłanka formalna z art. 154 § 1 P.p.s.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu ustalił i zważył, co następuje
Skarga podlega oddaleniu.
Skarga kasacyjna organu wniesiona od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 13 czerwca 2017 r., sygn. akt II SAB/Op 86/17 nie została przez Naczelny Sąd Administracyjny załatwiona. Sprawę tą zadekretowano pod sygnaturą I OSK 1930/17 i dotychczas nie została załatwiona orzeczeniem kończącym prawomocnie postępowanie sądowoadministracyjne.
W konsekwencji akta sprawy administracyjnej nie zostały także zwrócone organowi do dnia obecnego wyrokowania przez WSA w Opolu. Stosownie do przepisu art. 154 § 1 P.p.s.a., w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny.
Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, stwierdza czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 154 § 2 P.p.s.a.). Grzywnę, o której mowa w § 1, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów (art. 154 § 6 P.p.s.a.).
Ponadto, uwzględniając skargę, Sąd może przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. (art. 154 § 7 P.p.s.a).
Odnosząc się do najdalej posuniętego wniosku odpowiedzi na skargę - o jej odrzucenie, które to rozstrzygnięcie procesowe wyprzedza oddalenie skargi - wskazać należy, iż warunkiem wniesienia skargi w trybie art. 154 § 1 P.p.s.a. jest uprzednie pisemne wezwanie właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, co wprost wynika z treści cytowanego przepisu. W sprawie niniejszej nie ulega wątpliwości, że skarżący dopełnił tej czynności kierując do organu wezwanie z dnia 1 sierpnia 2018 roku, które wpłynęło do organu w dniu 3 sierpnia 2018 r., a dopiero później skierował skargę do Sądu w trybie art. 154 § 1 P.p.s.a. Dlatego skarga jest formalnie dopuszczalna.
Podnoszona przez organ okoliczność, że brzmienie wezwania z dnia 1 sierpnia 2018 r. nie obejmuje pełnej treści wynikającej z art. 154 § 1 P.p.s.a., a przez to nie wywołało skutku przewidzianego tym przepisem, nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż przepis ten formułuje alternatywny sposób wezwania: bądź o wykonanie wyroku, bądź o załatwienie sprawy. W sytuacji, gdy wyrok nakazywał załatwienie sprawy przez wydanie aktu w sprawie ściśle wskazanego wniosku skarżącego, całkowicie wystarczającym było, tak jak miało to miejsce w rozpoznawanej sprawie, wezwanie do jego wykonania, bez konieczności dodatkowego wzywania do wydania aktu.
Natomiast dokonując merytorycznej kontroli sprawy zważyć należy, że postępowanie w sprawie oznaczonej sygnaturą II SAB/Op 86/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, opisanym na wstępie wyrokiem, zobowiązał Prezydenta Miasta Opola do wydania rozstrzygnięcia w przedmiocie wniosku skarżącego, w terminie 30 dni od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Jeżeli, ponad wszelką wątpliwość, wyrok z dnia 13 czerwca 2017 r. nie jest prawomocny, a organ nie otrzymał akt administracyjnych sprawy, to organ nie mógł pozostawać w zwłoce w wykonaniu wyroku w sprawie II SAB/Op 86/17 i wniesiona na podstawie art. 154 § 1 P.p.s.a. skarga podlega oddaleniu z mocy art. 151 P.p.s.a.