Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 5 grudnia 2022 r., nr SKO.051.147.2022, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu stwierdziło, że Starosta Strzelecki nie dopuścił się bezczynności w sprawie z wniosku C. Spółki jawnej w O. (zwanej dalej "Spółką", "skarżącą") o wydanie decyzji zobowiązującej do udostępnienia nieruchomości (ul. [...] N., działka nr a) w celu umożliwienia przeprowadzenia prac polegających na umieszczeniu napowietrznej linii kablowej wraz z niezbędnym osprzętem. W postanowieniu wskazano, że jest ono ostateczne i nie przysługuje na nie zażalenie.
Postanowienie zostało doręczone skarżącej w dniu 8 grudnia 2022 r., do rąk pełnomocnika skarżącej - radcy prawnego E. G. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 9 stycznia 2023 r., nadanej przesyłką pocztową w tym samym dniu, skarżąca zwróciła się o uchylenie zaskarżonego postanowienia z powodu błędnego przyjęcia, że Starosta Strzelecki nie dopuścił się bezczynności.
W dopowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu wniosło o odrzucenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 i pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259), zwanej dalej "P.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, oraz na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie.
Wskazania wymaga, że stanowisko organu wyrażone w niniejszej sprawie na gruncie art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2022 r. poz. 2000, z późn. zm., dalej: "K.p.a.") przyjmuje formę postanowienia, na które nie służy zażalenie (art. 141 § 1 K.p.a.). Postanowienie to ma charakter wpadkowy, a zatem nie kończy postępowania w sprawie i nie zawiera rozstrzygnięcia co do istoty sprawy. Jest to rozstrzygnięcie mające na celu likwidację bezczynności organu administracyjnego w trybie administracyjnym i stanowi warunek formalny wystąpienia ze skargą do sądu administracyjnego na bezczynność (art. 52 P.p.s.a.).
Ponadto, co oczywiste, zaskarżone postanowienie nie zostało wydane w postępowaniu egzekucyjnym czy zabezpieczającym. Nie jest to więc postanowienie podlegające zaskarżeniu do sądu administracyjnego, o jakim mowa w art. 3 § 2 pkt 2 bądź w pkt 3 P.p.s.a. (por. postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 5 czerwca 2009 r., sygn. akt IV SAB/Gl 21/09; postanowienie WSA w Warszawie z dnia 4 grudnia 2017 r., sygn. akt II SA/Wa 1879/17; postanowienie WSA w Krakowie z dnia 13 grudnia 2017 r., sygn. akt II SA/Kr 1425/17 - dostępne na stronie internetowej Centralnej Bazy Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Podsumowując, skoro Spółka wniosła skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu wydane w przedmiocie rozpoznania ponaglenia, to - w świetle powyższych rozważań - skarga ta jest niedopuszczalna.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., orzekł jak w punkcie 1 sentencji postanowienia.
Orzeczenie o zwrocie wpisu sądowego, zawarte w punkcie 2 sentencji postanowienia, uzasadnia art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.