Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 7 stycznia 2008 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, Wydział II, odrzucił skargę M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...], nr [...], uchylającą decyzję Kierownika Działu Świadczeń Rodzinnych i Alimentacyjnych Ośrodka Pomocy Społecznej w N., działającego z upoważnienia Burmistrza [...], z dnia [...], nr [...], o przyznaniu skarżącej świadczeń w formie świadczenia pielęgnacyjnego oraz składki na ubezpieczenie społeczne i ubezpieczenie zdrowotne, obydwa z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy w związku z opieką nad dzieckiem i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.
W sentencji i w uzasadnieniu tego postanowienia wystąpiły oczywiste omyłki. Oczywista omyłka w sentencji polegała na błędnym wpisaniu imienia i nazwiska sędziego sądu wojewódzkiego wydającego postanowienie. W miejsce sędziego Sądu Wojewódzkiego Ewy Janowskiej, należało wpisać sędziego Sądu Wojewódzkiego Teresę Cisyk.
Oczywista omyłka w uzasadnieniu polegała na wpisaniu daty "14 września 2007 r." w zdaniu "Strona skarżąca otrzymała zaskarżoną decyzję w dniu 13 sierpnia 2007 r., termin zatem do wniesienia skargi rozpoczął bieg w dniu 14 sierpnia 2007 r. i upłynął w dniu 14 września 2007 r.", zamiast daty "12 września 2007 r." Zdanie to powinno brzmieć "Strona skarżąca otrzymała zaskarżoną decyzję w dniu 13 sierpnia 2007 r., termin zatem do wniesienia skargi rozpoczął bieg w dniu 14 sierpnia 2007 r. i upłynął w dniu 12 września 2007 r."
Jak wynika z art. 156 § 1 w związku z art. 166 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 170 ze zm.), sąd może w postanowieniu z urzędu sprostować oczywistą omyłkę, to jest widoczne, wbrew zamierzeniom sądu niewłaściwe użycie wyrazu, widocznie mylną pisownię, błąd gramatyczny albo niezamierzone opuszczenie jednego lub więcej wyrazów. Pojęcie "innych oczywistych omyłek" ma dużo szerszy zakres i jest trudniejsze do zdefiniowania, niż błędy pisarskie i błędy rachunkowe. Można tylko przyjąć, że inne oczywiste omyłki są swym charakterem zbliżone do niedokładności, błędu pisarskiego lub błędu rachunkowego (por. B. Dauter [w;], B. Gruszczyński, A.Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz, Wydawnictwo Zakamycze 2005, s. 360).
Sprostowanie w żadnym wypadku nie może prowadzić do zmiany rozstrzygnięcia. Dlatego zasadny jest pogląd, że nie może być zmienione w drodze sprostowania orzeczenie co do istoty sprawy. Niedopuszczalność sprostowania prowadząca do zmiany rozstrzygnięcia odnosi się zarówno do zmiany pod względem podmiotowym, jak i pod względem przedmiotowym (por. post. SN z dnia 3 marca 1976 r., II CZ 11/76, LEX nr 7806; uch. SN z dnia 26 kwietnia 1995 r., III CZP 43/95, niepubl.; post. SN z dnia 7 lipca 1999 r., III RN 24/99, niepubl.). W przeciwieństwie do błędów w orzekaniu (errores iniudicando), błędy w samej treści orzeczenia (errores in iudicatio) podlegają sprostowaniu.
Mając zatem na uwadze, że sprostowanie oczywistych omyłek nie prowadzi do zmiany rozstrzygnięcia o odrzuceniu skargi M. K., są to bowiem błędy co do orzeczenia, a nie co do orzekania, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu orzekł jak w sentencji postanowienia.