Uzasadnienie
P. W. oraz B. W. zaskarżyli decyzję Wojewody Opolskiego z dnia [...], nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...], w której odszkodowanie za nieruchomość przejętą z mocy prawa na własność Województwa Opolskiego, z dniem 1 stycznia 1999 r., zostało ustalone na kwotę 1.640,00 zł.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II skarżący zostali wezwani do usunięcia braku formalnego skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia.
Pismem z dnia 11 grudnia 2008 r. P. W. oraz B. W. wskazali, że "odnośnie spornej sprawy przedmiotu kwoty 1640 zł z należnymi odsetkami, lub wypłacenie odszkodowania w kwocie średniej w gminie P. 50 zł/m2 gruntu". Następnie w oparciu o zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II z dnia 15 grudnia 2008 r. skarżący zostali wezwani do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego w kwocie 361 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia tego wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.
Zarządzenie to zostało skutecznie doręczone P. W. oraz B. W. w dniu 19 grudnia 2008 r., co poświadczał podpis B. W. na obu formularzach zwrotnego potwierdzenia odbioru.
Wpis sądowy we wskazanej kwocie został uiszczony przez skarżących na rachunek bankowy Sądu w dniu 2 stycznia 2009 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga podlegała odrzuceniu.
Stosownie do treści art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., od skargi pobiera się wpis, który w niniejszej sprawie, zgodnie z przepisem art. 216 P.p.s.a. oraz art. 231 P.p.s.a., jest wpisem stosunkowym.
Skoro skarżący domagają się odszkodowania w kwocie 50 zł z 1 m2 gruntu, a przejęto 213 m2, to według skarżących kwota odszkodowania powinna wynosić 10650 zł. Organy administracyjne ustaliły odszkodowanie na kwotę 1640 zł. Zatem wartością przedmiotu zaskarżenia, w rozumieniu art. 216 P.p.s.a., jest różnica między wysokością żądania, a kwotą niekwestionowaną w zaskarżonej decyzji, czyli kwota 9010 zł (por. uchwała NSA z dnia 28 stycznia 2008 r., sygn. akt I FPS 7/07 ONSA i WSA 2008/2/24). Zgodnie z § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), wpis stosunkowy od należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem wynoszącej do 10000 zł, stanowi 4% wartości przedmiotu zaskarżenia. Wpis od kwoty 9010 zł wynosi więc 361 zł.
Nieuiszczenie wpisu od skargi skutkuje wezwaniem skarżącego przez Sąd do uzupełnienia tego braku w wyznaczonym terminie, pod rygorem odrzucenia skargi, w przypadku niezachowania terminu. Zgodnie bowiem z przepisem art. 220 § 3 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis.
Pisma Sądu zawierające wezwania skarżących do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego zostały im doręczone w dniu 19 grudnia 2008 r. (piątek) o czym świadczy adnotacja na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki. W związku jednak z tym, że upływ wyznaczonego przez Sąd siedmiodniowego terminu następował w dniu 26 grudnia 2008 r. (piątek), który ustawowo jest uznany za dzień wolny od pracy, ostatnim dniem w którym wpłata wpisu sądowego mogła skutecznie nastąpić był dzień 29 grudnia 2008 r. (poniedziałek). Stosownie bowiem do treści przepisu art. 83 § 2 P.p.s.a. jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy.
Wobec tego następnym dniem po dniach wolnych od pracy (26 grudnia 2008 r. – drugi dzień Świąt Bożego Narodzenia, 27 grudnia 2008 r. – sobota, 28 grudnia 2008 r. – niedziela) był dzień 29 grudnia 2008 r. – poniedziałek.
Zgodnie z przepisem art. 219 § 2 P.p.s.a. opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu. W niniejszej sprawie skarżący dokonali wpłaty wpisu za pomocą polecenia przelewu na rachunek bankowy Sądu. W przypadku uiszczania opłat sądowych przelewem, o zachowaniu terminu decyduje data przyjęcia polecenia przelewu przez bank, pod warunkiem, że przelew ten w dniu jego przyjęcia lub w terminie do uiszczenia opłaty miał pokrycie na rachunku zleceniodawcy (patrz: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 czerwca 2007 r., sygn. akt II GSK 104/07, niepublikowane, treść [w:] System Informacji Prawnej LEX nr 338577). W niniejszej sprawie polecenie przelewu zostało przyjęte przez bank w dniu 2 stycznia 2009 r., a zatem po upływie wyznaczonego terminu.
W tym stanie rzecz skarga na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. podlegała odrzuceniu.
Orzeczenie w przedmiocie zwrotu na rzecz skarżących kwoty uiszczonego po upływie terminu wpisu zostanie podjęte po uprawomocnieniu się niniejszego postanowienia.