Uzasadnienie
Pismem z dnia 3 marca 2018 roku W. G. wniósł o przyznanie pomocy prawnej w osobie adwokata z urzędu. Na wezwanie Sądu złożył wypełniony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.
Z informacji zawartych we wniosku wynika, że W. G prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe i posiada mieszkanie o powierzchni [...] m² (wartość szacunkowa ok. [...] zł). Wnioskodawca nie uzyskuje żadnych dochodów i nie posiada żadnych oszczędności zgromadzonych na rachunkach bankowych i w gotówce, ani żadnych papierów wartościowych i innych praw majątkowych (udziałów, polis inwestycyjnych, jednostek uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych), a także żadnych wierzytelności, ani przedmiotów o wartości przekraczającej 5.000,00 zł (np. pojazdów, maszyn, biżuterii). Wnioskodawca powołał się na zły stan zdrowia oraz brak wiedzy prawniczej uniemożliwiający należyte dochodzenie prawa od Państwa Polskiego.
Zarządzeniem z dnia 4 maja 2018 roku wnioskodawca został wezwany do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy w terminie 7 dni, pod rygorem rozpoznania wniosku na podstawie dotychczas złożonych informacji. Powyższe wezwanie zostało doręczone wnioskodawcy dnia 28 maja 2018 roku. W zakreślonym terminie wniosek o przyznanie prawa pomocy nie został uzupełniony.
Prawo pomocy może być przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania w myśl art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. t.j. z 2017 r., poz. 1369), dalej jako "P.p.s.a.".
Przedłożony w sprawie wniosek o przyznanie prawa pomocy nie pozwalał na ocenę rzeczywistej sytuacji majątkowej wnioskodawcy. Z tego względu został on wezwany do uzupełnienia informacji dotyczących jej sytuacji. Przedmiotowy wniosek o przyznanie prawa pomocy nie został jednak uzupełniony. Taka sytuacja uniemożliwiła ocenę zasadności wniosku o przyznanie prawa pomocy. Nie można było bowiem jednoznacznie stwierdzić czy wnioskodawca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Tym samym nie można uznać, że wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata był uzasadniony.
Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.
/-/ R. Talaga