Uzasadnienie
Skarżący E. i L. małżonkowie M. w odpowiedzi na wezwanie do solidarnego uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 300 zł złożyli wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Skarżący argumentowali, że prowadzą gospodarstwo rolne i uzyskują z niego niskie dochody. Oświadczyli, że pozostają we wspólnym gospodarstwie domowym z pełnoletnią córką, która studiuje. Posiadają we wspólności małżeńskiej dom jednorodzinny o powierzchni [...] m² o wartości [...]. zł., grunt rolny o powierzchni [...] ha, grunt leśny, [...] budynki inwentarskie, inwentarz żywy – kuty [...] szt. Oświadczyli, że posiadają wspólnie [...] zł oszczędności oraz dwa ciągniki rolnicze. Nie posiadają żadnych innych nieruchomości, czy wartościowych ruchomości. Dochód z gospodarstwa rolnego oszacowali na kwotę [...] zł netto miesięcznie. Podali, że córka nie uzyskuje żadnego dochodu. Skarżący wyszczególnili ponoszone koszty mediów na kwotę [...] zł miesięcznie oraz koszty leczenia na kwotę [...] zł miesięcznie.
Regulacja dotycząca prawa pomocy, zawarta w art. 246 §1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012, poz. 270 ze zm. - dalej "p.p.s.a.") stanowi odstępstwo od zasady ustanowionej w art. 199 p.p.s.a., stosownie do której strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Dlatego podkreślić należy, że instytucja prawa pomocy w całości ma służyć przede wszystkim osobom, które nie mają możliwości zgromadzenia jakichkolwiek środków na opłacenie kosztów związanych z obroną swoich praw przed sądem.
A zatem przytoczone we wniosku okoliczności, jak i zgromadzone dokumenty powinny uzasadniać wyjątkowe traktowanie, o jakim mowa w powołanej regulacji. Wnioskodawcy winni, więc wykazać w sposób niebudzący wątpliwości, że zdobycie środków niezbędnych do uczestniczenia w postępowaniu sądowym, jest obiektywnie niemożliwe.
W świetle powyższego, oświadczenie majątkowe przedstawione przez skarżących zawarte w treści formularza o prawo pomocy wskazuje, że dochody rodziny pozwalają na zaspokojenie wszystkich podstawowych potrzeb koniecznego bieżącego utrzymania trzyosobowej rodziny.
Z oświadczenia skarżących wynika, że ponoszą wszystkie koszty swojego utrzymania - nie podali bowiem by mieli trudności z ich bieżącym regulowaniem, czy jakieś zaległości płatnicze.
Nadto, skarżący oświadczyli, że posiadają oszczędności w wysokości [...] zł. Zasadą jest, że skoro skarżący dysponują oszczędnościami, brak podstaw do obciążenia Skarbu Państwa kosztami, które co do zasady winny ponieść strony inicjujące postępowanie sądowe. Skoro skarżący mają możliwości by zgromadzić oszczędności, to wynika z tego że zaspokajają wszystkie potrzeby rodziny nawet te przekraczające niezbędne koszty bieżącego utrzymania. Z istoty prawa pomocy wynika bowiem możliwość skorzystania z dobrodziejstwa prawa pomocy, dopiero gdy strona wykaże, że po uiszczeniu wszystkich koniecznych kosztów swojego i rodziny utrzymania nie dysponują wolnymi środkami, które mogliby przeznaczyć na poniesienie kosztów niniejszego postępowania. Wysokość oszczędności wielokrotnie przewyższa wszystkie należne koszty sądowe w niniejszej sprawie, zatem pozwala na poniesienie przez skarżących tych kosztów w całości.
W takim stanie rzeczy, opierając się o treść formularza wniosku o prawo pomocy, w aktualnej sytuacji finansowej i majątkowej wnioskodawców, mogą oni pokryć koszty sądowe niniejszego postępowania. Okoliczności te musiały skutkować odmową przyznania prawa pomocy.
Na podstawie art. 258 §1 i 2 pkt 7 w zw. z art. 246 §1 pkt 2 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu.
/-/ K. Witkowicz-Grochowska