Uzasadnienie
Sprawa o Sygnaturze II SA/Po 143/17, która legła u podstaw zwieszenie niniejszego postępowania została prawomocnie zakończona wyrokiem sądu z dnia 24 maja 2017r. Wobec tego Sąd na zasadzie art. 128 §1 pkt.4 ustawy z 30.08.2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 poz.718 ze zm) dalej p.p.s.a zobowiązany był podjąć zawieszone postępowanie o czym orzekł w pkt. 1 postanowienia.
Przedmiotem niniejszej sprawy jest skarga J. D. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada o numerze Nr [...]. W wyniku decyzji autokontrolnej z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] zaskarżona do sądu decyzja z 16 listopada 2016 r. została uchylona w całości i w orzeczeniu merytorycznym utrzymano w mocy decyzję Powiatowego Inspektora nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2016 r. (sygn.[...])
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w przypadku, gdy stało się ono bezprzedmiotowe. Sytuacja taka zachodzi w przypadku skutecznego cofnięcia skargi przez skarżącego (art. 161 § 1 pkt 1) oraz w przypadku śmierci strony, kiedy przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego (art. 161 § 1 pkt 2). Omawiany przepis nie ogranicza obowiązku umorzenia postępowania tylko do wskazanych wyżej sytuacji, ale nakazuje umorzenie postępowania także wtedy, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe z innych przyczyn (art. 161 § 1 pkt 3). Do takich podstaw umorzenia postępowania sądowego należy zaliczyć sytuację, kiedy organ II instancji, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, działając na podstawie art. 54 § 3 P.p.s.a., uwzględnia skargę w całości i uchyla zaskarżony akt.
Zgodnie z art. 54 § 3 P.p.s.a., regulującego instytucję autokontroli, organ administracji publicznej, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Powszechnie przyjmuje się, że celem autokontroli jest umożliwienie organom administracji publicznej ponownej weryfikacji własnego działania (lub braku działania) bez konieczności angażowania sądu administracyjnego w ocenę jego zgodności z prawem. Autokontrola prowadzi w związku z tym do szybszego załatwienia sprawy i to zgodnie z żądaniem skarżącego, a zatem służy realizacji zasady szybkości postępowania wyrażonej w art. 7 P.p.s.a. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego za utrwalony można uznać pogląd, że warunkiem zastosowania autokontroli przez organ administracji publicznej jest uwzględnienie skargi w całości, co oznacza uznanie za zasadne zarówno zawartych w niej zarzutów, podstawy prawnej, a także wniosków.
O ile organ nie podziela niektórych zarzutów strony wnoszącej skargę bądź też nie zamierza uwzględnić w całości wniosków zawartych w skardze, to winien zrezygnować z wydania rozstrzygnięcia w trybie autokontroli i przekazać skargę do rozpoznania sądowi (por. np. wyroki NSA: z dnia 5 lutego 2008 r., I OSK 581/07; z dnia 20 stycznia 2011 r., II OSK 102/10; z dnia 11 maja 2011 r., II OSK 811/11).
W niniejszej sprawie Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uwzględniając wniosek strony skarżącej zawarty w skardze uchylił w całości swoją decyzję z [...] listopada 2016 r. Decyzja autokontrola z [...] grudnia 2016 r. jest ostateczna i prawomocna ponieważ Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 24 maja 2017 r. oddalił skargę J. D. na decyzję autokontrolą, a orzeczenie sądu jest prawomocne.
Oznacza to, że niniejsze postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe, bowiem na skutek prawomocnego uchylenia zaskarżonej decyzji z [...] listopada 2016 r. w postępowaniu autokontrolnym organu, brak jest już przedmiotu zaskarżenia, a tym samym przedmiotu kontroli sądowej (por. np. postanowienie NSA z dnia 1 czerwca 2017 r. o sygn. akt I OZ 946/17 – niepubl.)
Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 54 § 3 P.p.s.a., orzekł jak w pkt 2 postanowienia.
/-/ E. Brychcy