Uzasadnienie
W związku z przyznaniem skarżącej prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym, postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 22 października 2013r., Okręgowa Izba Radców Prawnych wyznaczyła do jej reprezentowania radcę prawnego I.P. (k. 32 akt sąd.).
W dniu 15 stycznia 2014r. pełnomocnik skarżącej wniosła o cofnięcie skargi oraz o zwrot kosztów zastępstwa procesowego pełnomocnika procesowego z urzędu według norm przepisanych.
Wniosek pełnomocnika nie zasługuje na uwzględnienie.
Bezsporne w sprawie jest, że radcy prawnemu ustanowionemu w postępowaniu o przyznanie prawa pomocy należy się wynagrodzenie od Skarbu Państwa, jest ono wypłacane na wniosek.
Stosownie do treści art. 250 p.p.s.a., wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. z 2013r. poz. 490), a w szczególności przepisy Rozdziału 5 tego rozporządzenia.
Przepis § 16 rozporządzenia określa obligatoryjną treść wniosku o przyznanie wynagrodzenia, a mianowicie przepis ten stanowi, że wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.
W niniejszej sprawie wniosek o zasądzenie kosztów pomocy prawnej złożony przez wyznaczonego radcę prawnego nie zawiera stosownego oświadczenia.
Brak oświadczenia pełnomocnika, o jakim mowa w § 16 rozporządzenia wywołuje skutki materialnoprawne, polegające na utracie prawa do wynagrodzenia. Nie stosuje się do niego trybu uzupełnienia jego braków, opisanego w art. 49 ustawy p.p.s.a. (por. wyrok NSA z dnia 21 czerwca 2006r., II FSK 862/05, LEX 242945, postanowienie NSA z dnia 18 października 2005 r., II FZ 625/05, niepubl., postanowienie NSA z dnia 18 czerwca 2008 r., sygn. akt I OZ390/08).
Mając powyższe na uwadze oddalić należy wniosek pełnomocnika na podstawie art. 258 §2 pkt 8 p.p.s.a. w zw. z § 1 pkt 3 i § 16 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu.
W tym stanie rzeczy orzeczono, jak w postanowieniu.
/-/ K. Witkowicz-Grochowska