Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...]r. znak [...] Burmistrz Miasta, na podstawie art. 93 ust. 4, 5 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2000r. Nr 46, poz. 543 ze zm.), postanowił zaopiniować pozytywnie wstępny projekt podziału nieruchomości położonej w L., oznaczonej w ewidencji gruntów miasta L. jako obręb L., ark. mapy [...], działka nr [...], księga wieczysta KW nr [...] Sądu Rejonowego w Poznaniu, będącego własnością J.D.
W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że zgodnie z art. 93 ustawy o gospodarce nieruchomościami, podziału nieruchomości można dokonać, jeżeli jest on zgodny z ustaleniami planu miejscowego oraz przepisami szczególnymi. W niniejszej sprawie podział ma na celu wydzielenie gruntu pod układ komunikacyjny, tj. działki nr [...], zgodnie z przeznaczeniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego przyjętego uchwała Nr XL/184/97 Rady Miejskiej L., z 05.06.1997r. ogłoszonej w Dzienniku Urzędowym Województwa Poznańskiego Nr 14. Przedmiotowy podział nie jest sprzeczny z przepisami szczególnymi sposobu zagospodarowania nieruchomości.
Odwołanie od tej decyzji złożyli właściciele działki nr [...] położonej w L. – H. i J.D., którzy podnoszą, iż kolejny raz wyrażają sprzeciw przeciwko podziałowi ich działki na części i podają, że ich dotychczasowe protesty przez Radę Miasta i Burmistrza nie były uwzględniane.
Rozpoznając powyższe odwołanie, Samorządowe Kolegium Odwoławcze - na posiedzeniu niejawnym w dniu [...]r - postanowieniem Nr [...], utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie z dnia [...]r. wydane przez Burmistrza opiniujące pozytywnie wstępny projekt podziału nieruchomości położonej w L. działki nr [...].
W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ wskazał, że postępowanie zostało wszczęte z urzędu w celu wydzielenia pasa drogowego ulicy gminnej, a zaskarżonym postanowieniem Burmistrz zaopiniował pozytywnie wstępny projekt podziału przedmiotowej nieruchomości. Powołując się na przepis art. 97 ust. 3 pkt 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami organ odwoławczy wskazał, że podziału nieruchomości można dokonać z urzędu, jeżeli jest on niezbędny dla realizacji celu publicznego. Celem publicznym w rozumieniu art. 6 jest wydzielenie gruntu pod drogi publiczne. O przeznaczeniu części przedmiotowej nieruchomości pod drogę zadecydował zapis planu, a kwestionowanie jego ustaleń nie może być przedmiotem niniejszego postępowania, bo został on uchwalony zgodnie z prawem przez Radę Miasta i ma moc obowiązują na danym terenie. Zgodnie zaś z art. 93 ust. 1 cyt. ustawy o gospodarce nieruchomościami, podziału nieruchomości można dokonać, jeżeli jest on zgodny z ustaleniami planu miejscowego oraz przepisami szczególnymi. Zdaniem organu odwoławczego, organ I instancji, zgodnie z tą dyspozycją w sposób prawidłowy zaopiniował pozytywnie wstępny projekt podziału. Podział ten nie narusza w żaden sposób prawa własności.
Skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r. złożyli H. i J.D., reprezentowani przez swoją córkę K. D. Skarżący podnoszą, że od momentu powstania planu zagospodarowania przestrzennego [...] wnosili uwagi i protesty, które nigdy nie były brane pod uwagę, a wręcz lekceważąco pomijane przez Radę.
Skarżący odwołują się do przepisów Konstytucji zapewniającej ochronę prawa własności i w konsekwencji domagają się uchylenia zaskarżonego orzeczenia w całości.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi, ponawiając argument, że postanowienie opiniujące pozytywnie wstępny projekt podziału nieruchomości w żaden sposób nie narusza prawa własności skarżących.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na wstępie należy wyjaśnić, że na rozprawie przed Sądem Administracyjnym pełnomocnik skarżących wykazała, że skarżący J.D. zmarł w dniu [...]r. Jedynym jego spadkobiercą testamentowym jest małżonka – skarżąca H.D. Pełnomocnik skarżącej podtrzymała wniosek o uchylenie zaskarżonej decyzji. W tym stanie rzeczy koniecznym było rozpoznanie skargi tylko H.D., ponieważ postępowanie ze skargi J.D. stało się bezprzedmiotowe.
Rozpoznając skargę w kontekście wydanych przez organa administracyjne rozstrzygnięć Sąd miał na uwadze, że zgodnie z art. 1 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) zadanie sądu administracyjnego polega na dokonaniu kontroli (oceny) działalności organu administracji publicznej. Z tego względu co do zasady sąd administracyjny nie może zastępować organu administracji publicznej i wydawać orzeczenia końcowego rozstrzygającego dana sprawę. Przekładając powyższe uwagi do niniejszego stanu faktycznego należy wskazać, że zaskarżona decyzja nie poddaje się tejże ocenie. Organ drugiej instancji w postanowieniu z dnia [...]r. stwierdził, że postanawia utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie. Z treści tegoż postanowienia wynika także, że organ odwoławczy rozpoznawał zażalenie na postanowienie Burmistrza z dnia [...]r. W aktach sprawy administracyjnych zarówno organu I jak i II instancji nie ma postanowienia Burmistrza z [...]r. Znajduje się natomiast postanowienie z [...]r. dotyczące pozytywnego zaopiniowania wstępnego projektu podziału nieruchomości położonej w L. ark. mapy [...] działka nr [...].
Powyższe rozbieżności w datach są na tyle istotne i poważne, że nie można pozostawić ich bez wyjaśnienia.
Ponownie rozpoznając odwołanie organ II instancji oprócz wyjaśnienia rozbieżności co do daty wydanego postanowienia winien także wyjaśnić, dlaczego przedmiotowy podział nie jest sprzeczny z przepisami szczególnymi odnoszącymi się do sposobu zagospodarowania nieruchomości. Pomocne do tego może się okazać ustalenie treści Uchwały nr XL/184/97 Rady Miejskiej L. z dnia 5 czerwca 1997 r.
Reasumując z uwagi na fakt, że zachodzi konieczność uzupełnienia postępowania i wyeliminowanie naruszenia przepisów o postępowaniu Wojewódzki Sąd Administracyjny, na zasadzie art. 145 §1pkt.1 lit.c ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270) Sąd orzekł jak w pkt. I wyroku.
O kosztach postępowania Sąd orzekł na zasadzie art. 200 cyt. ustawy, a rozstrzygnięcie z pkt. III uzasadnia przepis art. 152 cyt. Ustawy.
/-/ E.Brychcy /-/ A.Łaskarzewska /-/ B.Kamieńska
MarK