Uzasadnienie
Wniesioną w dniu 22 listopada 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargą I. G. prowadząca działalność gospodarczą pod firmą "A" zaskarżyła powołaną powyżej decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając go wskazano, że wykonanie bezpodstawnej, w opinii skarżącej, decyzji spowoduje obniżenie osiąganego przez nią dochodu, a więc przyczyni się do powstania znacznej szkody.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Na zasadzie wynikającej z dyspozycji przepisu artykułu 61 § 3 powyższej ustawy, po przekazaniu skargi sądowi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, w tym aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warto zauważyć, iż okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania aktu lub czynności podlegają ocenie Sądu, jednakże mając na uwadze treść powołanego wyżej art. 61 § 1 ustawy. stwierdzić należy, że wstrzymanie wykonania aktu (tu: decyzji) lub czynności może nastąpić tylko w wyjątkowych sytuacjach (por. post. Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 02 lutego 2006 r., sygn. akt II OZ 76/06, LEX nr 299367).
Jak wskazuje analiza orzecznictwa sądów administracyjnych, warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy więc samo powtórzenie treści przepisu, a tym bardziej samo wniesienie o zastosowanie ochrony tymczasowej. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zasadne (B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, komentarz dot. art. 61 § 3 ustawy). Brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04, niepubl.).
Ponadto, wydanie postanowienia oczekiwanego przez stronę zależy od uznania sądu. Zatem nawet jeżeli strona przedstawi okoliczności, które w jej ocenie przemawiają za zastosowaniem ochrony tymczasowej, sąd nie jest zobowiązany do wydania żądanego orzeczenia.
W świetle powyższej regulacji wskazać należy, że skarżąca była zobowiązana wykazać, że zachodzi jedna z przesłanek wskazanych w wymienionym przepisie, uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji. Twierdzenia skarżącej powinny być natomiast poparte dokumentami źródłowymi, dotyczącymi bezpośrednio możliwości zaistnienia przesłanek z art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Ogólnikowe twierdzenia dotyczące ewentualnego negatywnego wpływu braku stosownych zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych oraz wskazanie, że mogą one prowadzić do powstanie znacznej szkody oraz trudnych do odwrócenia skutków uznać należy za niewystarczające. W niniejszej sprawie nie wiadomo np. jaka jest struktura zysków ze sprzedaży alkoholu w ogólnej wartości zysków uzyskiwanych z działalności gospodarczej prowadzonej przez skarżącą, i czy brak koncesji na sprzedaż napojów alkoholowych czyni przedsięwzięcie deficytowym czy tylko mniej opłacalnym. Tym samym uznać należało, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji nie spełniał wymogów zakreślonych przepisami ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Za nietrafny uznać należało również podnoszony argument, iż wstrzymanie zaskarżonych decyzji jest uzasadnione naruszeniem przepisów prawa, jakich miały dopuścić się organy rozstrzygające sprawę. Sąd wskazuje, że instytucja wstrzymania wykonania aktu lub czynności stanowi instytucję mającą zapewnić ochronę praw skarżącego w procesie sądowoadministracyjnym. Nie może być natomiast utożsamiana z instytucją przedsądu, a więc sytuacją, w której na etapie postępowania wpadkowego Sąd będzie dokonywał merytorycznej oceny zaskarżonej decyzji.
Mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji.
/-/ W.Batorowicz