Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z 09 kwietnia 2015r. oddalił skargę skarżącej G. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego. W związku z przyznaniem skarżącej prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym, Okręgowa Izba Radców Prawnych wyznaczyła do jej reprezentowania r.pr. W. M. (k. 70 akt sąd.).
Pełnomocnik skarżącej wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu sporządzoną przez siebie na zasadzie prawa pomocy skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego wraz z wnioskiem o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej nawet w części. Pełnomocnik prawidłowo zawiadomiony o rozprawie nie stawił się przed Naczelnym Sądem Administracyjnym (k. 108, 109 akt sąd.). Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną i rozstrzygniecie o kosztach pomocy prawnej pozostawił sądowi I instancji.
Stosownie do art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017r., poz. 1369 ze zm., dalej "P.p.s.a.") do czynności referendarza sądowego w zakresie postępowania o przyznanie prawa pomocy należy m. in. wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień o przyznaniu wynagrodzenia adwokatowi lub radcy prawnemu (...) za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz o zwrocie niezbędnych udokumentowanych wydatków.
Na podstawie art. 250 §1 P.p.s.a. wyznaczony pełnomocnik, otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych (...) w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych udokumentowanych wydatków.
W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z §22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz.U. z 2016r. poz. 1715), które weszło w życie 2 listopada 2016r., do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie powyższego rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji.
Przepisy poprzednio obowiązującego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz.U. z 2015r. poz. 1805), które weszło w życie 1 stycznia 2016r., w treści §22 wskazują, że do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie powyższego rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji, zatem rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenie przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. z 2013r., poz. 490)
Wobec powyższego na podstawie §14 ust. 2 pkt 2 lit. b) rozporządzenia z 2002r. za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej, jeżeli nie prowadził sprawy w I instancji, wyznaczonemu radcy prawnemu przysługuje 75% stawki minimalnej wynoszącej 240 zł., nie mniej niż 120 zł. Wobec powyższego należało przyznać pełnomocnikowi tytułem nieopłaconej pomocy prawnej wynagrodzenie w kwocie [...] zł podwyższone o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach, w kwocie [...] zł. (§2 ust. 3 rozporządzenia), łącznie [...] zł. Pełnomocnik pomimo wezwania nie złożył oświadczenia dla celów obliczania podatku dochodowego od osób fizycznych i podatku VAT, zatem zrealizował się rygor wezwania, zgodnie z którym przyjąć należy że pełnomocnik świadczył pomoc prawna z urzędu w ramach działalności gospodarczej i jest podatnikiem podatku VAT.
Z tych względów, na podstawie art. 250 § 1 P.p.s.a. i art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a. w związku z § 14 ust. 2 pkt 2 lit "b" oraz § 2 ust. 3 rozporządzenia, orzeczono, jak w postanowieniu.
/-/ K. Witkowicz-Grochowska