Uzasadnienie
UZASADNINIE
Decyzją z dnia [...] III 2003r., nr [...], na podstawie art. 48 ustawy z dnia 7 VII 1994r. – Prawo budowlane (tekst jedn. Dz.U. z 2000 r., nr 106, poz. 1126 ze zm.) oraz art. 104 kpa., Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nakazał Z. i W. S. rozbiórkę samowolnie rozbudowanej części istniejącego budynku gospodarczego na działce nr [...] w L. przy ul. [...], oznaczonej na szkicu sytuacyjnym nr /[...]/, o wymiarach zewnętrznych [...] x ([...] +[...]) m i powierzchni zabudowy wynoszącej [...] m². W postępowaniu ustalono, że rozbudowa budynku została dokonana w 2001 r. bez pozwolenia na budowę. Organ wskazał, że zgodnie z art. 3 pkt 6 Prawa budowlanego rozbudowa obiektu budowlanego podlega w zakresie obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę takiemu samemu reżimowi prawnemu co budowa obiektu. Brak takiego pozwolenia powoduje konieczność nakazania rozbiórki obiektu zgodnie z art. 48 Prawa budowlanego.
W. S. wniósł odwołanie od tej decyzji dnia 15 IV 2003r., wskazując, iż rozbudowa budynku gospodarczego została zrealizowana na rzecz córki, która zamieszkała w przybudówce z dwójką dzieci. Odwołujący się podkreślił trudną sytuację majątkową i osobistą córki, a także podniósł, że budowę zrealizowano z materiałów pozostałych po wcześniejszej rozbiórce innych budynków. Jednocześnie W. S. wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania.
Postanowieniem z dnia [...] V 2003r., nr [...], na podstawie art. 123 § 1 i § 2 oraz art. 58 § 1 i art. 59 § 1 i 2 kpa. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego nie uwzględnił prośby W. S. o przywrócenie terminu do złożenia odwołania. Organ wskazał, że Wnioskodawca nie uprawdopodobnił zgodnie z art. 58 § 1 kpa., że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy.
Z kolei postanowieniem z dnia [...] V 2003r., nr [...], na podstawie art. 123 § 1 i § 2 oraz art. 134 kpa. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uznał odwołanie W. S. od powyższej decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. za wniesione z uchybieniem terminu przewidzianego w art. 129 § 2 kpa. Organ wskazał, że decyzja organu I instancji została doręczona Odwołującemu się w dniu 27 III 2003r., w związku z czym ostatnim dniem do wniesienia odwołania był 10 IV 2003r.
W skardze na powyższe rozstrzygnięcie W. S. wskazał, że doręczona decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego zawierała błędy w danych osobistych i dlatego początkowo zupełnie się nią nie zainteresował.
W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał w całości swą dotychczasowa argumentację.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest zasadna. Postanawiając dnia [...] V 2003r. o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] III 2003r., nr [...],Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego pouczył Skarżącego o przysługującej mu możliwości odwołania się od tego orzeczenia do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W., w terminie 7 dni od daty doręczenia postanowienia. Jednocześnie, po upływie zaledwie jednego dnia, zaskarżonym postanowieniem ten sam organ rozstrzygnął kwestię niedopuszczalności odwołania z powodu uchybienia terminu do jego złożenia. Wydanie takiego orzeczenia przed uprawomocnieniem się postanowienia o odmowie przywrócenia terminu należy uznać za naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Uchylenie przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. postanowienia o odmowie przywrócenia terminu otwierałoby bowiem możliwość ponownego dochodzenia swych praw w postępowaniu przed organem II instancji.
W związku z powyższym, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), orzeczono jak w sentencji. O kosztach i możliwości wykonania zaskarżonego aktu orzeczono na podstawie art. 200 i art. 152 cyt. ustawy.
/-/ B. Kamieńska /-/ A. Zieliński /-/ St. Małek kk