Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] kwietnia 2003 r. W. i L. B. wnieśli o wydanie pozwolenia na użytkowanie budynku gospodarczego położonego w T. przy ul. [...] w gminie G. na działkach nr [...] i nr [...], wybudowanego w latach 1994-1995, bez uprzedniego uzyskania pozwolenia na budowę.
Decyzją z dnia [...] nr [...] na podstawie art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm. – dalej kpa) Starosta umorzył postępowanie w sprawie wydania pozwolenia na użytkowanie budynku gospodarczego w miejscowości T. przy ul. [...], gmina G.(działki nr [...] i nr [...]).
W uzasadnieniu decyzji organ wyjaśnił, że Starosta decyzją nr [...]z dnia [...] odmówił udzielenia W. i L. B pozwolenia na użytkowanie budynku gospodarczego położonego w T. przy ul. [...] w gminie G. na działkach nr [...] i nr [...], wybudowanego w latach 1994-1995, bez uprzedniego uzyskania pozwolenia na budowę. Inwestorzy wystąpili z takim wnioskiem, ponieważ równolegle toczące się postępowanie przed organami nadzoru budowlanego zostało zawieszone z urzędu, ze zobowiązaniem inwestorów do wystąpienia do organu administracji architektoniczno – budowlanej o uzyskanie pozwolenia na użytkowanie w trybie art. 49 § 1 i 2 prawa budowlanego z 1994r., w związku z upływem 5 lat od zakończenia budowy. Ponieważ decyzja z dnia [...] stała się ostateczna z dniem [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] podjął zawieszone postępowanie. Po powzięciu o tym wiadomości inwestorzy równolegle wystąpili: 1) z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia [...] i dołączyli do tego wniosku odwołanie;
2) z wnioskiem o wznowienie postępowania. Starosta decyzją nr [...] z dnia [...]wydaną na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 kpa odmówił uchylenia swojej decyzji z dnia [...] odmawiającej udzielenia W. i L. B pozwolenia na użytkowanie samowolnie wybudowanego budynku gospodarczego, stwierdzając, iż cytowane wyżej okoliczności nie mają charakteru nowych, istotnych dla sprawy okoliczności faktycznych lub nowych dowodów w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 5 kpa. Ustalił nadto, że Wojewoda postanowieniem z dnia [...] odmówił przywrócenia terminu do wniesienia przez inwestorów odwołania od decyzji Starosty z dnia [...].
Organ wyjaśnił, że złożony przez wnioskodawców [...] kwietnia 2003r. wniosek, jest ponownym wnioskiem złożonym w tej samej sprawie. Postępowanie w sprawie pozwolenia na użytkowanie budynku gospodarczego położonego w T. przy ul. [...] w gminie G. na działkach nr [...] i nr [...] zakończone zostało odmowną decyzją wydaną przez Starostę dnia [...]. Złożony przez wnioskodawców ponowny wniosek o pozwolenie na użytkowanie z nową dokumentacją okazał się w ocenie organu bezprzedmiotowy.
Odwołanie w przewidzianym ustawa terminie wnieśli W. i L. B. Skarżący podnieśli, że w ich ocenie nie została spełniona przesłanka z art. 105 kpa, jaką jest bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego. Wyjaśniono, że złożony [...] kwietnia 2003r. wniosek skarżących, nie był tożsamy z wcześniej złożonym wnioskiem, bowiem został uzupełniony o braki stwierdzone przez organ I instancji.
Skarżący wyjaśnili, ze pomimo, iż zakres przedmiotowy wniosku jest tożsamy, zmianie uległ stan faktyczny sprawy. Braki, które stwierdził Starosta w decyzji z [...] zostały uzupełnione, a przeszkody do wydania pozwolenia na użytkowanie budynku gospodarczego usunięte. Skarżący podnieśli również, iż wbrew dyrektywie art. 10 kpa pozbawieni zostali oni czynnego udziału w sprawie.
Decyzją z dnia [...] nr Wojewoda utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
Uzasadniając organ odwoławczy wyjaśnił, że bezprzedmiotowość postępowania w niniejszej sprawie wynika z decyzji wydanej przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. dnia [...] nr [...] nakazującej wnioskodawcom wykonanie na koszt własny rozbiórki przedmiotowego budynku gospodarczego, Decyzje tą Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzją z dnia [...] nr [...]. Za bezzasadny uznano zarzut naruszenia art. 10 kpa, bowiem jak wyjaśnił organ II instancji postępowanie w sprawie pozwolenia na użytkowanie nie zostało przeprowadzone ze względu na umorzenie.
Skargę do sądu administracyjnego wnieśli [...] podnosząc, że organy obu instancji dopuściły się błędnej kwalifikacji prawnej przyjmując, ze złożony "ponownie – uzupełniony o wcześniejsze braki – wniosek o wydanie pozwolenia na użytkowanie budynku gospodarczego w T. przy ul. [...]" jest bezprzedmiotowy, Powtórzono podniesiony na etapie postępowania odwoławczego zarzut naruszenia art. 10 kpa i wniesiono o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Ustosunkowując się do zarzutów skargi organ wyjaśnił, że o umorzeniu postępowania przesądza istnienie w obrocie prawnym decyzji nakazującej rozbiórkę przedmiotowego budynku gospodarczego.
Postanowieniem z dnia 30 marca 2006r. sygn. II SA/Po 1644/03 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zawiesił postępowanie w sprawie do czasu prawomocnego zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie o sygn. II SA/Po 1459/03 w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego. Rozpoznający sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 18 października 2005r. sygn. akt II SA/PO 1459/03 oddalił skargę W. i L. B. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 12 stycznia 2007r. sygn. akt II OSK 158/06 oddalił skargę kasacyjną W. i L. B od powyższego wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 05 marca 2007r. sygn. akt II SA/Po 1644/03 podjął zawieszone postępowanie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga okazała się bezzasadna.
Kontrola sądu administracyjnego – zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) i art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – polega na badaniu zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Kontrola ta ogranicza się więc zbadania, czy w toku rozpoznawania sprawy organy administracji publicznej nie naruszyły prawa materialnego i procesowego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Sądy administracyjne dokonują tej kontroli według stanu prawnego i na podstawie akt, istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu lub czynności.
Rozstrzygając skargę w powyższym zakresie, Sąd uznał, że organy orzekające w niniejszej sprawie prawidłowo ustaliły stan faktyczny i prawidłowo zastosowały do niego przepisy prawa materialnego. Sąd uznał też, że organy nie naruszyły nadto prawa procesowego w stopniu mogącym istotnie wpłynąć na wynik sprawy.
Należy przypomnieć, iż przedmiotowy budynek gospodarczy wybudowany został bez wymaganego pozwolenia na budowę i z tego powodu toczyło się przed organami nadzoru budowlanego postępowanie legalizacyjne na podstawie przepisów art. 48 i 49 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane, w brzmieniu obowiązującym przed wejściem w życie ustawy z dnia 27 marca 203r. o zmianie ustawy – Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 80, poz. 718).
Zgodnie z tymi przepisami, na właścicielu budynku wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę, jeżeli upłynęło 5 lat od dnia zakończenia budowy, spoczywał obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie budynku (art. 49 ust. 1 prawa budowlanego). W przypadku nieuzyskania przez właściciela pozwolenia na użytkowanie, organ stosował art. 48 i art. 49 ust. 2 prawa budowlanego, nakazujące rozbiórkę budynku.
Postępowanie legalizacyjne toczące się w sprawie budynku gospodarczego, posadowionego przez skarżących, zakończyło się wydaniem przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego decyzji ostatecznej z dnia [...] utrzymującej w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] nakazującej skarżącym wykonanie rozbiórki przedmiotowego budynku. Należy zauważyć, że skarga skarżących na decyzję z dnia [...] została oddalona prawomocnym wyrokiem WSA z dnia 18 października 2005r. w sprawie II SA/Po 1459/03.
Wydanie ostatecznej decyzji nakazującej rozbiórkę budynku przesądziło o treści rozstrzygnięcia w sprawie wniosku skarżących o pozwolenie na użytkowanie budynku z dnia [...] kwietnia 2003r.
Organ odwoławczy – Wojewoda, trafnie zauważył, że pomiędzy obowiązkiem rozbiórki obiektu, a pozwoleniem na jego użytkowanie zachodzi oczywista sprzeczność.
Niedopuszczalne jest udzielenie na podstawie art. 54 prawa budowlanego pozwolenia na użytkowanie budynku objętego obowiązkiem rozbiórki orzeczonym ostateczną decyzją (por. wyrok WSA w Krakowie z dnia 14 maja 2004r., sygn. akt II SA/Kr 537/00, ONSA i WSA 2005/2/31).
Należy też podkreślić, że odnośnie przedmiotowego budynku gospodarczego, możliwość uzyskania pozwolenia na jego użytkowanie istniała jedynie w toku postępowania legalizacyjnego prowadzonego na podstawie w/w art. 49 i 48 prawa budowlanego, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 11 lipca 2003r.. Skarżący takiego pozwolenia nie uzyskali, bowiem decyzją ostateczną z dnia [...]Starosta odmówił skarżącym udzielenia pozwolenia na użytkowanie. Skarżącym nie udało się wyeliminować tej decyzji z obrotu prawnego. Z tego powodu kolejny wniosek skarżących w tej sprawie z dnia [...] kwietnia 2003r. należało uznać za bezprzedmiotowy.
Mając na uwadze powyższe, Sąd nie podzielił tej części uzasadnienia zaskarżonej decyzji, w której organ odwoławczy wywodzi, iż skarżący mogli ponownie, skutecznie złożyć wniosek o udzielenie pozwolenia na użytkowanie, załączając nowe dokumenty. Jednakże ta interpretacja organu odwoławczego nie miała ostatecznie wpływu na treść zaskarżonej decyzji.
Sąd podzielił pogląd skarżących, iż organy orzekające w sprawie uchybiły przepisom art. 10 § 1 kpa, niedopełniając obowiązku tam wskazanego. Jednakże zdaniem Sądu to naruszenie prawa procesowego nie miało wpływu na wynik sprawy, bowiem organy nie prowadziły żadnego postępowania dowodowego w niniejszej sprawie, opierając rozstrzygnięcia jedynie na wydanych w sprawie przedmiotowego budynku decyzjach organów administracyjnych, znanych skarżącym.
Reasumując, skoro zaskarżona decyzja jest zgodna z przepisami prawa, Sąd na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.
/-/E. Podrazik /-/ B. Drzazga /-/ B.Kamieńska
MP