Uzasadnienie
Pismem wysłanym za pośrednictwem poczty elektronicznej w dniu [...] października 2014 r. M. K. zwrócił się do Prezesa Sądu Okręgowego w P. z wnioskiem "na podstawie art. 2 ust. 1 w zw. z art. 3 ust. 1 w zw. z art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. a) i lit. b) ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej o udostępnienie informacji publicznej w zakresie dotyczącym trybu rozpoznawania i załatwiania skarg i wniosków przez administrację sądów i struktur podległych Prezesowi Sądu Okręgowego w P., w zakresie realizacji przez nie zadań z art. 7, 9, 27, 37, 61, 63, 77 i 87 Konstytucji RP, w związku z nakazem z art. 2 i przepisów Działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeksu postępowania administracyjnego oraz rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 8 stycznia 2002 r. w sprawie organizacji przyjmowania i rozpatrywania skarg i wniosków, art. 6-15 K.p.a. oraz regulacji przyjętych przez Polskę w związku z ratyfikacją z dniem 19 stycznia 1993 r. Europejskiej Konwencji Praw Człowieka, aktów prawa międzynarodowego wprowadzających nakaz informowania obywateli przez organy publiczne państwa – art. 19 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych, art. 10 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności z dnia 4 listopada 1950 r. oraz na podstawie wskazań Europejskiego Trybunału Praw Człowieka (...)."
W odpowiedzi na powyższe, pismem z dnia [...] października 2014 r., Prezes Sądu Okręgowego w P. poinformował M. K., że stosownie do art. 1 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, informacją publiczną jest wprawdzie każda informacja, ale tylko w sprawach publicznych. Zdaniem Prezesa Sądu Okręgowego w P., wniosek M. K. nie ma charakteru informacji publicznej, nie dotyczy bowiem faktów, lecz stosowania prawa i udzielenia porady prawnej.
Pismem z dnia [...] listopada 2014 r. M. K. zaskarżył powyższe pismo Prezesa Sądu Okręgowego w P. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. W piśmie tym skarżący "złożył odwołanie od ww. decyzji, jako naruszającej obowiązki wynikające dla organu administracji publicznej RP (...)".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Badanie merytorycznej zasadności skargi zawsze poprzedza sprawdzenie jej wymagań formalnych, w tym dopuszczalności wniesienia skargi. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: "P.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na:
- 1. decyzje administracyjne;
- 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
oraz bezczynność organów w tych przypadkach (art. 3 § 2 P.p.s.a.).
W niniejszej sprawie M. K. przedmiotem skargi uczynił pismo Prezesa Sądu Okręgowego w P. z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej, które nie jest decyzją administracyjną ani postanowieniem. Wskazać należy, że wyżej wskazane pismo nie jest również aktem lub czynnością, o którym mowa w art. 3 § 2 P.p.s.a. i z tego względu nie podlega kontroli sądu administracyjnego. Brak jest także przepisów szczególnych, które zgodnie z art. 3 § 3 P.p.s.a. przewidywałyby w tego rodzaju sprawach kontrolę sądowoadministracyjną. Z tego względu należało uznać skargę za niedopuszczalną (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 17 kwietnia 2008 r., sygn. akt II SA/Wa 460/08 – orzeczenie publ. w Internecie pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Jednocześnie wskazać należy, że zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn. Dz. U. z 2014 r., poz. 782 ze zm.) odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następują w drodze decyzji. Powyższe oznacza, że odmowa udostępnienia informacji publicznej wymaga wydania decyzji administracyjnej tylko wtedy, gdy chodzi o informację publiczną w rozumieniu cyt. wyżej ustawy (por. wyrok NSA z dnia 11 grudnia 2002 r., sygn. akt II SA 2867/02 – orzeczenie publ. w Internecie pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Innymi słowy w sytuacji, gdy żądana przez wnioskodawcę informacja nie stanowi informacji publicznej w rozumieniu cytowanej ustawy, to organ nie jest zobowiązany do wydawania w tym przedmiocie decyzji administracyjnej.
Jeżeli natomiast wnioskodawca uważa, że dana informacja stanowi informację publiczną i odmowa jej udzielenia powinna nastąpić w formie decyzji administracyjnej to ma możliwość złożenia skargi na bezczynność organu w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o udzielenie informacji publicznej. Wówczas jeżeli sąd administracyjny uzna, że żądana informacja jest informacją w rozumieniu wyżej cyt. ustawy o dostępie do informacji publicznej, to w drodze wyroku zobowiąże organ do rozpoznania wniosku o jej udzielenie.
Naczelny Sąd Administracyjny wielokrotnie podkreślał w swoich orzeczeniach, że pismo informujące wnioskodawcę o tym, iż informacja nie ma charakteru informacji publicznej nie podlega kognicji sądów administracyjnych (por. cyt. wyżej wyrok NSA z dnia 11 grudnia 2002 r., sygn. akt II SA 2867/02; wyrok NSA z dnia 25 marca 2003 r., sygn. akt II SA 4059/02; postanowienie NSA z dnia 24 stycznia 2006 r., sygn. akt I OSK 928/05 – orzeczenia publ. w Internecie pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Podkreślić dodatkowo trzeba, że Sąd nie mógł badać na tym etapie czy informacje, o które wnioskował skarżący są informacjami publicznymi skoro pismo Prezesa Sądu Okręgowego w P. nie podlegało kognicji sądu administracyjnego (por. postanowienie NSA z dnia 3 lipca 2008 r., sygn. akt I OSK 815/08 – orzeczenie publ. w Internecie pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 16 § 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.
/-/ Wiesława Batorowicz